بینایی و ذهن ۲۰۱۳
Vision and Mind 2013

روش معمول برای مطالعه‌ی فرایندهای ذهنی، استفاده از واژگان در زبان‌شناسی – یا مفاهیم در منطق – و برقراری ارتباط و تعیین روابط بین آن‌ها است. بنابراین، رویکرد سنتی به مسائل معناشناختی – یعنی مسائل مربوط به معنا و درک – از طریق زبان است. اکثر پژوهشگران بر این باورند که اندیشه و زبان، توسط ساختارهای معناشناختی عمیقی ایجاد می‌شوند که ساختار مغز آن‌ها را تعیین می‌کند. با این حال، تاکنون تمام تلاش‌ها برای ساخت مدل‌های معناشناختی، تنها بر اساس مواد زبانی و بدون در نظر گرفتن ساختار مغز انجام شده است. تحلیل این مدل‌ها نشان می‌دهد که آن‌ها به اندازه‌ی روش جعبه‌ی سیاه ناکارآمد هستند.

این کتاب به مسئله‌ی سازماندهی عملکردهای عالی‌تر روان‌شناختی به شیوه‌ای متفاوت می‌پردازد – با تجزیه و تحلیل سازماندهی عملکردی ساختارهای عصبی که به تدریج از مواد حسی “خام”، مقوله‌های جهان‌شمول را شکل می‌دهند. در سطوح بالاتر عملکرد مغز، این جهان‌شمول‌ها با مقوله‌های اساسی اندیشه و زبان مطابقت دارند. سیستم بینایی، ماده‌ی ارزشمندی را برای چنین رویکردی فراهم می‌کند، هم به این دلیل که نسبتاً به خوبی مورد تحقیق قرار گرفته است و هم به این دلیل که منبع اصلی اطلاعات حسی در انسان‌ها است. با در نظر داشتن این موضوع، این کتاب تک‌نگاری، کل فرایند تبدیل و توصیف – کدگذاری اطلاعات بصری – را بررسی می‌کند. مهم‌ترین جنبه‌ی این فرایند، گذار از توصیف فضای بصری به توصیف اشیاء منفرد و روابط بین آن‌ها است. این گذار به دلیل وجود مکانیسم‌های مختلف در سیستم بینایی امکان‌پذیر شده است که در طول تکامل، در نتیجه‌ی تأثیرات محیطی توسعه یافته‌اند.

این کتاب که برای طیف وسیعی از محققان در رشته‌های مرتبط با جنبه‌های مختلف عملکرد مغز – فیزیولوژیست‌ها و روان‌شناسان – نوشته شده است، برای مهندسان و ریاضیدانانی که روی مسائل هوش مصنوعی کار می‌کنند و همچنین زبان‌شناسان و فیلسوفانی که به ساختارهای عمیقی که جهان‌شمول‌های اندیشه و زبان را شکل می‌دهند علاقه‌مندند، نیز حائز اهمیت است.

The usual method for studying mental processes entails taking words in linguistics — or concepts in logic — and establishing the connections and relationships between them. Thus, the traditional approach to semantic problems — those of meaning and understanding — is through language. Most researchers agree that thought and language are generated by deep-seated semantic structures determined by the structure of the brain. Until now, however, all attempts at constructing semantic models have been made on the basis of linguistic material alone, without taking brain structure into account. Analysis of these models shows them to be as inadequate as those based on the method of the black box.

This book approaches the problem of the organization of higher psychological functions a different way — by analyzing the functional organization of the neural structures that gradually form universal categories from “raw” sensory material. At the higher levels of the brain’s operation, these universals correspond to the basic categories of thought and language. The visual system provides rewarding material for such an approach, both because it is relatively well researched and because it is the main source of sensory information in humans. With this in mind, this monograph examines the whole process of the transformation and description — the coding of visual information. The most important aspect of this process is the transition from the description of visual space to the description of individual objects and the relationships between them. This transition is made possible by the existence in the visual system of various mechanisms that developed during evolution as a result of environmental influences.

Written for a wide circle of investigators in disciplines associated with different aspects of the functioning of the brain — physiologists and psychologists — this book is also of importance to engineers and mathematicians working on the problems of artificial intelligence, and linguists and philosophers interested in the deep structures that form the universals of thought and language.