بهره‌برداری و تسخیر جهان آبی در دوران باستان یونانی-رومی ۲۰۲۱
Using and Conquering the Watery World in Greco-Roman Antiquity 2021

این مجلد به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه قدرت‌های یونانی-رومی آب را در سطوح عملی، فناوری و سیاسی به کار می‌گرفتند. آب با نظارت قانونی و زیرساخت‌های شهری (مانند قنات‌ها) کنترل و مهار می‌شد. آبراه‌ها “بهبود” یافته و با ایجاد بنادر، کانال‌ها و فانوس‌های دریایی قابل دسترس شدند. دریای مدیترانه و اقیانوس بیرونی (و رودخانه‌های متعدد) از طریق ناوبری برای جنگ، اکتشاف، اسکان، تجارت دریایی و بهره‌برداری از منابع دریایی (مانند ماهیگیری) تسخیر شدند. این آبراه‌ها همچنین منبع قوی تبلیغاتی بر روی سکه‌ها، بناهای یادبود عمومی و اشعار ستایش‌آمیز بودند، زیرا دولت‌ها برای تثبیت، حفظ یا گسترش هویت و برتری خود با یکدیگر رقابت می‌کردند.

این نخستین مطالعه جامع در مورد تعامل علمی و عمومی باستانی با آب، سهم عمده‌ای در کلاسیک، جغرافیا، آب‌شناسی و تاریخ علم دارد. در حوضه مدیترانه باستان، آب ابزاری قدرتمند برای تلاش‌های انسانی بود که برای صنعت، تجارت، شکار و ماهیگیری و همچنین عنصری در تاسیسات زیبایی‌شناختی لوکس (فواره‌های عمومی و خصوصی) مورد استفاده قرار می‌گرفت. این رابطه پیچیده و فراگیر بود و تمام جنبه‌های زندگی بشر را تحت تاثیر قرار می‌داد، از اعمال پیش پا افتاده جمع‌آوری آب برای مصارف خانگی، تا مسائل خصوصی و عمومی آسایش و بهداشت (توالت‌ها، فاضلاب‌ها، حمام‌ها)، تا هویت دولت به طور گسترده.

This volume considers how Greco-Roman authorities manipulated water on the practical, technological, and political levels. Water was controlled and harnessed with legal oversight and civic infrastructure (e.g., aqueducts). Waterways were ‘improved’ and made accessible by harbors, canals, and lighthouses. The Mediterranean Sea and Outer Ocean (and numerous rivers) were mastered by navigation for warfare, exploration, settlement, maritime trade, and the exploitation of marine resources (such as fishing). These waterways were also a robust source of propaganda on coins, public monuments, and poetic encomia as governments vied to establish, maintain, or spread their identities and predominance.

This first complete study of the ancient scientific and public engagement with water makes a major contribution to classics, geography, hydrology and the history of science alike. In the ancient Mediterranean Basin, water was a powerful tool of human endeavor, employed for industry, trade, hunting and fishing, and as an element in luxurious aesthetic installations (public and private fountains). The relationship was complex and pervasive, touching on every aspect of human life, from mundane acts of collecting water for the household, to private and public issues of comfort and health (latrines, sewers, baths), to the identity of the state writ large.