درک زندگی انسانی از طریق روانکاوی و تراژدی یونان باستان ۲۰۲۴
Understanding Human Life through Psychoanalysis and Ancient Greek Tragedy 2024

این کتاب، با ترسیم خطوط موازی میان تئاتر باستان، فضای تحلیل روانی، و سازوکارهای حیات روانی، تراژدی‌های اوریپید، سوفوکل و آشیل را از دریچه‌ی روانکاوی مورد بررسی قرار می‌دهد و هدفش ارتقای درک خواننده از حالات ذهنی ابتدایی است.

از شاعران تراژدی‌نویس چه درس‌هایی می‌توان درباره‌ی حیات روانی آموخت؟ از تراژدی‌های باستانی و نمایشنامه‌نویسان چه می‌توان درباره‌ی کار روانکاوی یاد گرفت؟ سوتیریس مانولوپولوس بررسی می‌کند که چگونه ارکان اصلی تئاتر یونان باستان – شور، تعارض، تروما و تراژدی – مورد توجه قرار می‌گرفتند زیرا در زندگی روزمره نمی‌شد درباره‌ی آن‌ها صحبت کرد و چگونه این محدودیت‌ها تا زندگی معاصر ادامه یافته‌اند. او در سرتاسر کتاب به این موضوع می‌پردازد که چگونه می‌توان از تئاتر برای به صحنه آوردن تجربیات سیاسی استفاده کرد و نشان می‌دهد که چگونه این تجربیات بخش مهمی از درک یک بیمار در فضای تحلیل روانی هستند. مانولوپولوس با تکیه بر تجربه‌ی بالینی خود، به این موضوع می‌پردازد که نمایشنامه‌نویسان باستانی چه چیزی می‌توانند به ما درباره‌ی دردهای اولیه و مهارنشده‌ی نابودی و حالات ذهنی ابتدایی بیاموزند؛ حالات ذهنی‌ای که هم در تجربه‌ی فردی و هم در تجربه‌ی جمعی زندگی معاصر، مانند انکار تغییرات آب‌وهوایی و سیاستمداران تمامیت‌خواه، خود را نشان می‌دهند.

این کتاب با بهره‌گیری از آثار مشهوری چون *هیپولیتوس*، *اورستس*، *آنتیگونه* و *پرومته در زنجیر*، میراث پژوهشی را ادامه می‌دهد که نشان می‌دهد چگونه تحلیلگران، دانشجویان و محققان معاصر می‌توانند از ادبیات یونان باستان بیاموزند و آن را مستقیماً در مورد کسانی که تحت تأثیر منفی ترومای زندگی و سیاست قرن بیست و یکم قرار گرفته‌اند، به کار گیرند.

Drawing parallels between ancient theatre, the analytic setting, and the workings of psychic life, this book examines the tragedies of Euripides, Sophocles, and Aeschylus through a psychoanalytic lens, with a view of furthering the reader’s understanding of primitive mental states.

What lessons can we learn from the tragic poets about psychic life? What can we learn about psychoanalytic work from ancient tragedy and playwrights? Sotiris Manolopolous considers how the key tenets of ancient Greek theatre – passion, conflict, trauma, and tragedy – were focussed on because they could not be spoken of in daily life and how these restraints have continued into contemporary life. Throughout, he considers how theatre can be used to stage political experiences and shows how these experiences are a vital part of understanding an analysand within an analytic setting. Drawing on his own clinical practice, Manolopoulos considers what ancient playwrights might teach us about early, uncontained agonies of annihilation and primitive mental states that manifest themselves both within the individual and the collective experience of contemporary life, such as climate change denial and totalitarian politicians.

Drawing on canonical works such as Hippolytus, Orestes, Antigone, and Prometheus Unbound, this book continues the legacy of research that shows how contemporary analysts, students, and scholars can learn from ancient Greek literature and apply it directly to those negatively impacted by the trauma of 21st-century life and politics.