نظارت آگاه از آسیب ۲۰۲۰
Trauma-Informed Supervision 2020

بازماندگان تروما به‌طور نامتناسبی در سازمان‌هایی که طیف گسترده‌ای از خدمات رفتاری، اجتماعی و بهداشت روان را ارائه می‌دهند، حضور دارند. متخصصان در این محیط‌ها باید درک کنند و بتوانند به بازماندگان تروما به شیوه‌هایی پاسخ دهند که توانمندساز باشد، تجربیات و واکنش‌های آن‌ها را عادی‌سازی و تأیید کند و خطر ترومازایی مجدد را به حداقل برساند. همچنین، متخصصان به طور غیرمستقیم در نتیجه‌ی کار با بازماندگان تروما، خود نیز دچار تروما می‌شوند.

توانایی متخصصان در کمک به مراجعان با سابقه تروما، به نظارت بالینی مبتنی بر آگاهی از تروما بستگی دارد. یک ناظر آگاه از تروما، مسئولیت دوگانه‌ای دارد: ارتقاء مهارت‌های کارآموزان به عنوان متخصصان آگاه از تروما *و* کمک به آن‌ها در مدیریت تأثیری که کارشان بر آن‌ها می‌گذارد.

با این وجود، بسیاری از ناظران بالینی دانش و آموزش محدودی در زمینه تروما دارند و ممکن است نیازهای کسانی را که تحت نظارت دارند یا مراجعانی را که کارآموزان‌شان به آن‌ها خدمات ارائه می‌دهند، تشخیص ندهند. این کتاب، توصیه‌های مهمی را از متخصصان، ناظران و محققان آگاه از تروما گردآوری کرده است که تاملات حرفه‌ای و داستان‌های شخصی خود را بر اساس تجربیات عملی‌شان در زمینه‌های بهداشت روان و پزشکی به اشتراک می‌گذارند.

این کتاب در ابتدا به عنوان یک شماره ویژه از مجله‌ی *The Clinical Supervisor* منتشر شد.

Survivors of trauma are disproportionately represented in agencies providing a broad range of behavioral, social, and mental health services. Practitioners in these settings must understand and be able to respond to survivors of trauma in ways that are empowering, normalize and validate their experiences and reactions, and minimize the risk of retraumatization. Practitioners also will be indirectly traumatized as a result of their work with trauma survivors.

Practitioners’ ability to help clients with histories of trauma depends upon clinical supervision that is trauma-informed. The trauma-informed supervisor has the dual responsibility of enhancing supervisees’ skills as trauma-informed practitioners and helping them manage the impact their work has on them.

Nevertheless, many clinical supervisors only have limited knowledge and training in trauma and may not recognize either the needs of those whom they supervise or the clients their supervisees serve. This book compiles important recommendations from trauma-informed practitioners, supervisors, and researchers who share their professional reflections and personal stories based on their hands-on experiences across mental health and medical contexts.

This book was originally published as a special issue of The Clinical Supervisor.