به دام انداختن ایمنی در قوانین: آیین‌مندسازی تا چه حد مطلوب یا قابل اجتناب است؟ ۲۰۱۷
Trapping Safety into Rules: How Desirable or Avoidable is Proceduralization? 2017

قوانین و رویه‌ها از ارکان اصلی عملکرد یک سازمان مدرن به شمار می‌روند. بنابراین، جای تعجب نیست که ببینیم در مدیریت ایمنی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. همانطور که برخی جامعه‌شناسان معتقدند، پیروی از روال‌ها و قوانین همیشه از نظر اجتماعی ناخوشایند نیست. بلکه می‌تواند برای افراد آرامش به ارمغان آورده و از اضطراب ناشی از نوآوری و عدم قطعیت بکاهد. مواجهه مداوم با رویدادهای غیرمنتظره منجر به خستگی و فرسودگی می‌شود. همچنین، شکی نیست که رویه‌سازی و فعالیت‌های مدون، پیشرفت‌هایی را به همراه داشته، از اشتباهات مکرر جلوگیری کرده و امکان اتخاذ «بهترین شیوه‌ها» را فراهم آورده است.

با این حال، به نظر می‌رسد که استفاده انحصاری و فشرده از رویه‌ها، امروزه تهدیدی برای پیشرفت‌های جدید در زمینه ایمنی به شمار می‌رود. با توجه به سطح ایمنی کنونی، نیاز مبرمی به بررسی این موضوع وجود دارد، زیرا این تردید وجود دارد که مسیری که بسیاری از صنایع و فعالیت‌های خطرناک در پیش گرفته‌اند، از نظر ایمنی، موثرترین مسیر باشد. به محض اینکه صحبت از ایمنی به میان می‌آید، به نظر می‌رسد یک تمایل مقاومت‌ناپذیر به سمت گسترش دامنه هنجارها، رویه‌ها و فرایندها، صرف نظر از زمینه مورد نظر، وجود دارد.

این کتاب، دادخواستی علیه رویه‌سازی نیست، اما بر این باور است که زمان آن فرا رسیده تا ارزیابی کنیم که این روند تا چه حد می‌تواند پیش برود و چه منافعی به همراه داشته باشد. در پس این پرسش‌ها، این گمان فزاینده وجود دارد که مسیری که در پیش گرفته‌ایم، ممکن است در واقع به بن‌بست منتهی شود، مگر اینکه در مفهوم رویه و شرایطی که این رویه‌ها در آن توسعه می‌یابند، تجدید نظر شود.

Rules and procedures are key features for a modern organization to function. It is no surprise to see them to be paramount in safety management. As some sociologists argue, routine and rule following is not always socially resented. It can bring people comfort and reduce anxieties of newness and uncertainty. Facing constant unexpected events entails fatigue and exhaustion. There is also no doubt that proceduralization and documented activities have brought progress, avoided recurrent mistakes and allowed for ‘best practices’ to be adopted. However, it seems that the exclusive and intensive use of procedures today is in fact a threat to new progress in safety. There is an urgent need to consider this issue because there is doubt that the path chosen by many hazardous industries and activities is the most effective, safety wise, considering the safety level achieved today. As soon as safety is involved, there seems to be an irresistible push towards a wider scope of norms, procedures and processes, whatever the context implied. This book is not a plea against proceduralization, but it does take the view that it is time to reassess how far it can still go and to what benefit. Underlying these questions, there is a growing suspicion that the path taken might in fact lead to a dead end, unless the concept of procedure and the conditions under which these procedures are developed are revisited.