همواره برای تسلی: تاریخچه طب تسکینی از قرن نوزدهم ۲۰۱۶
To Comfort Always: A History of Palliative Medicine Since the Nineteenth Century 2016

پزشکی تسکینی برای اولین بار در سال 1987 به عنوان یک رشته تخصصی به رسمیت شناخته شد. یکصد سال قبل از آن، ویلیام مونک، پزشک مقیم لندن، رساله ای دربارهٔ «مرگ آسان» منتشر کرد که اصول حمایت عملی، معنوی و پزشکی در پایان زندگی را ترسیم می کرد. در سال های بین این دو تاریخ، یک فرآیند توسعه ی عمده رخ داد که منجر به خدمات نوآورانه، رویکردهای جدید برای مطالعه و تسکین درد و سایر علائم، علاقه روزافزون به مراقبت «جامع نگر» و تمایل به کسب شناخت بیشتر برای مراقبت در پایان زندگی شد.

این کتاب تاریخچه پزشکی تسکینی را از خاستگاه های قرن نوزدهمی آن تا عمل مدرن آن در سراسر جهان پیگیری می کند. این کتاب به معنای متغیر «مرگ خودخواسته» می پردازد، نقش سازمان های مذهبی و بشردوستانه را در ایجاد خانه هایی برای درگذشتگان ارزیابی می کند و بررسی می کند که چگونه پزشکان قرن بیستم تمرکز ویژه ای بر مراقبت در پایان زندگی ایجاد کردند. “To Comfort Always” ظهور مطالعات بالینی، برنامه های آکادمیک و همکاری های بین المللی را برای ترویج مراقبت تسکینی ردیابی می کند. این کتاب نیاز مداوم به حمایت از توسعه با شواهد را بررسی می کند و دوراهی های دسترسی نابرابر به خدمات و داروهای تسکین دهنده درد، و همچنین اتهامات دوره ای پزشکی سازی خزنده در این حوزه را ارزیابی می کند.

این اولین تاریخچه از نوع خود است و وسعت اطلاعاتی که در بر می گیرد، آن را به منبعی ضروری برای کسانی که به دستاوردهای بلندمدت پزشکی تسکینی و همچنین چالش های باقی مانده علاقه مند هستند تبدیل می کند.

Palliative medicine was first recognised as a specialist field in 1987. One hundred years earlier, London based doctor William Munk published a treatise on ‘easeful death’ that mapped out the principles of practical, spiritual, and medical support at the end of life. In the intervening years a major process of development took place which led to innovative services, new approaches to the study and relief of pain and other symptoms, a growing interest in ‘holistic’ care, and a desire to gain more recognition for care at the end of life.

This book traces the history of palliative medicine, from its nineteenth-century origins, to its modern practice around the world. It takes in the changing meaning of ‘euthanasia’, assesses the role of religious and philanthropic organisations in the creation of homes for the dying, and explores how twentieth-century doctors created a special focus on end of life care. To Comfort Always traces the rise of clinical studies, academic programmes and international collaborations to promote palliative care. It examines the continuing need to support development with evidence, and assesses the dilemmas of unequal access to services and pain relieving drugs, as well as the periodic accusations of creeping medicalization within the field.

This is the first history of its kind, and the breadth of information it encompasses makes it an essential resource for those interested in the long-term achievements of palliative medicine as well as the challenges that remain.