تأملی بر مسکن: واژه‌ها، خاطرات، کارکرد ۲۰۱۷
Thinking on Housing: Words, Memories, Use 2017

اگر لحظه‌ای به خانه‌ و مسکن فکر کنیم، چه می‌بینیم؟ مسکن چیست و چه کارکردی دارد؟ این سوالات در ظاهر ساده به نظر می‌رسند، اما اغلب بی‌پاسخ می‌مانند. دلیلش این است که بیشترِ گفتمانِ موجود دربارۀ مسکن، در واقع دغدغۀ سیاست‌گذاری و ارزیابی انتقادیِ سیاست‌های موجود است. این گفتمان، به معنای دقیق کلمه، اصلاً دربارۀ مسکن نیست. بلکه به عرضه، توزیع و دسترسی مربوط می‌شود، اما این تفکر دربارۀ مسکن، پشت درِ خانه متوقف می‌شود. این نوع تفکر فقط به آنچه در واقع بیرون از مسکن است، می‌پردازد.

اما برای بیشتر مردم، مسکن از قبل وجود دارد و آن‌ها به آن دسترسی دارند. پس مسکن در اینجا دیگر به سیاست مربوط نیست، بلکه به این مربوط است که چگونه می‌توانیم از این شیء پیچیده به گونه‌ای استفاده کنیم که به ما امکان زندگیِ خوب را بدهد. مسکن، برای بیشتر ما، دربارۀ کارهایی است که وقتی درِ ورودی محکم بسته می‌شود و از دنیای بیرون رها می‌شویم، انجام می‌دهیم.

این مقالات، این ایده را بررسی می‌کنند که مسکن شیئی است که برای استفاده وجود دارد. مسکن به عنوان شیئی به تصویر کشیده می‌شود که فعالیت را در خود جای می‌دهد. این نوشته‌ها به بررسیِ این موضوع می‌پردازند که وقتی مسکن را در اختیار داریم، با آن چه می‌کنیم و از این رو، زیربنای ضروری برای درک این که چرا مسکن مهم است را فراهم می‌کنند.

هدف دیگر این نوشته‌ها، ارائۀ روش‌های مختلفِ تفکر و نوشتن دربارۀ مسکن است. این تلاش، کوششی است برای نشان دادن این که مسکن، موضوعی مناسب برای گفتمان فلسفی است. پیشنهاد می‌شود که ما می‌توانیم و باید به دنبال ایجاد فلسفه‌ای برای مسکن باشیم، نه اینکه فقط به علوم اجتماعی سنتی تکیه کنیم.

If we do stop to think on housing, what do we see? What is housing and what does it do? These seem deceptively simple questions, but they are often left unanswered. The reason for this is that a lot of discourse on housing is really a concern for policy-making and the critical evaluation of existing policies. Discourse, is not, properly speaking, on housing at all. It is concerned with provision, distribution and access, but this thinking on housing stops at the front door. It is only concerned with what is actually external to housing.

But for most people, housing already exists and they have access to it. Housing is not then about policy, but about how we can use what is a complex object in a manner that allows us to live well. Housing, for most of us, is about what we do when the front door is firmly shut and we are free from the external world.

These essays explore this idea of housing as an object that exists for use. Housing is pictured as an object that contains activity. These pieces look at what we do with housing once we have it and so provides a necessary underpinning for any understanding of why housing is important.

A further purpose of these pieces is to present different ways of thinking and writing on housing. It is an attempt to show that housing is a suitable topic for philosophical discourse. It is suggested that we can and should seek to establish a philosophy of housing, rather than just relying on the traditional social sciences.