بافت درمان ۲۰۱۳
The Texture of Treatment 2013

هربرت شلزینگر در این اثر، با زبانی ساده و به دور از اصطلاحات تخصصی، به رمزگشایی از تکنیک می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه این تکنیک بر مبنای اصولی استوار است که هم در روانکاوی و هم در روان‌درمانی‌های مشتق از آن کاربرد دارند. او نیاز چندانی به نظریه‌های مرسوم ندارد؛ بلکه مفاهیم اساسی تحلیل – انتقال، مقاومت، تفسیر، واپس‌روی، همدلی – را به عنوان فرآیندهایی بازتعریف می‌کند و هدف تکنیک را ارتقای فعالیت بیمار در موقعیت درمان قرار می‌دهد. هدف درمانگر تحلیل‌گر، بازگرداندن کنترل فعالانه‌ی زندگی به بیمار است.

شلزینگر با بهره‌گیری از مبانی نظریه‌ی سیستم‌ها، به شخصیت و روان‌نژندی به عنوان سیستم‌های خود-تثبیت‌کننده‌ای می‌نگرد که تنها با تلاشی پیگیر قابل تغییرند. تفسیرهای پیگیر که به پاسخ‌های بیمار به تفسیرهای قبلی می‌پردازند، حیاتی هستند. به همین ترتیب، تحلیلگر انتقال را به عنوان “قواعد رفتاری” می‌بیند که بیمار ایجاد کرده است و آزادی هر دو طرف را در درمان محدود می‌کند. تفسیر، به ناتوانی بیمار در استفاده‌ی کامل از آزادی که موقعیت تحلیلی برای بررسی نحوه‌ی عملکرد ذهن او فراهم می‌کند، می‌پردازد. تحلیلگر با نگاه به روان‌نژندی به عنوان کاری که بیمار انجام می‌دهد، نه چیزی که دارد، بیمار “مقاوم” را نه به عنوان مخالف درمان، بلکه به عنوان کسی می‌بیند که کاری را انجام می‌دهد که احساس می‌کند باید هم برای سازگاری با الزامات فیلمنامه‌ی یک خیال ناخودآگاه و هم برای تامین احساس امنیت خود انجام دهد.

کتاب «بافت درمان» که با تصاویر بالینی زیبا و تجربیات اجتماعی روزمره به خوبی به تصویر کشیده شده است، ارائه‌ای روشن و جذاب از اصولی است که شلزینگر به نسل‌های متوالی از رزیدنت‌های روانپزشکی، کارورزان روانشناسی بالینی، دانشجویان مددکاری اجتماعی بالینی و داوطلبان روانکاوی آموزش داده است. او با پرداختن به مسائل مقدماتی از منظری پیشرفته، متنی معاصر تولید کرده است که جذابیت آن برای درمانگران باتجربه کمتر از سودمندی آن برای درمانگران مبتدی نخواهد بود.

In simple, jargon-free language, Herbert Schlesinger sets out to demystify technique, to show how it is based on basic principles that are applicable both to psychoanalysis and to the psychotherapies that derive from it. He has little need for conventional theory; rather, he reframes essential analytic notions – transference, resistance, interpretation, regression, empathy – as processes and assigns technique the goal of promoting the patient’s activity within the treatment situation. The aim of the analytic therapist is to restore to the patient active control of his own life.

Utilizing basic premises of systems theory, Schlesinger approaches personality and neurosis alike as self-stabilizing systems that can be changed only with persistent effort. Follow-up interpretations that address the patient’s responses to previous interpretations are crucial. Similarly, the analyst views the transference as “rules of behavior” the patient has created that limit the freedom of both parties in the treatment. Interpretation speaks to the patient’s inability to make full use of the freedom the analytic situation affords to explore how his mind works. Viewing neuroses as what the patient does, rather than what he has, the analyst sees the “resisting” patient not as opposing the treatment but rather doing what the patient feels he must do both to accommodate to the demands of the script of an unconscious fantasy and to provide for his own sense of safety.

Beautifully illustrated with clinical vignettes and everyday social experiences, The Texture of Treatment is a lucid and engaging presentation of the principles Schlesinger has taught to successive generations of psychiatric residents, clinical psychology interns, clinical social work students, and psychoanalytic candidates. Taking up elementary matters from an advanced point of view, he has produced a contemporary text whose appeal to seasoned clinicians will be no less that its usefulness to beginning therapists.