رقابت بین آموزش و فناوری ۲۰۰۹
The Race between Education and Technology 2009

**تاریخی نافذ از آموزش و پرورش در آمریکا—موفقیت بزرگ آن در ایجاد رفاه و برابری در طول قرن بیستم و افول نسبی آن از دهه ۱۹۷۰.**

**«همان‌طور که گلدین و کاتز استدلال کرده‌اند، قرن بیستم تا حد زیادی قرن آمریکا بود، زیرا قرن سرمایه انسانی بود. آموزش—دانش—می‌تواند به مردم کمک کند تا با یادگیری از اشتباهات گذشته و کشف چیزهای جدید، زندگی بهتری داشته باشند.» —دیوید لئون‌هارت، *نیویورک تایمز***

این کتاب یک تحلیل تاریخی دقیق از تکامل مشترک میزان تحصیلات و ساختار دستمزد در ایالات متحده در طول قرن بیستم ارائه می‌دهد. نویسندگان معتقدند که قرن بیستم نه تنها قرن آمریکا، بلکه قرن سرمایه انسانی نیز بود. به این معنا که سیستم آموزشی آمریکا بود که آمریکا را به ثروتمندترین کشور جهان تبدیل کرد. سیستم آموزشی آن همیشه نسبت به اکثر کشورهای اروپایی کمتر نخبه‌گرا بوده است. تا سال ۱۹۰۰، ایالات متحده آموزش توده‌ها را در سطح متوسطه آغاز کرده بود، نه فقط در مدارس ابتدایی که در قرن نوزدهم موفقیت چشمگیری داشتند.

کتاب استدلال می‌کند که تغییرات تکنولوژیکی، آموزش و نابرابری در نوعی مسابقه درگیر بوده‌اند. در طول هشت دهه اول قرن بیستم، افزایش تعداد کارگران تحصیل‌کرده بیشتر از تقاضا برای آن‌ها بود. این امر باعث افزایش درآمد برای اکثر مردم و کاهش نابرابری شد. با این حال، از حدود سال ۱۹۸۰، عکس این موضوع صادق بوده است. این کاهش سرعت در آموزش با افزایش نابرابری همراه بوده است. نویسندگان دلایل پیچیده این امر و کارهایی که می‌توان برای بهبود آن انجام داد را مورد بحث قرار می‌دهند.

An incisive history of American education—its great success in creating prosperity and equality during the twentieth century and its relative decline since the 1970s.

“As Goldin and Katz have argued, the 20th century was the American century in large part because it was the human-capital century. Education—knowledge—can help people live better by allowing them to learn from past errors and make new discoveries.” —David Leonhardt, New York Times

This book provides a careful historical analysis of the co-evolution of educational attainment and the wage structure in the United States through the twentieth century. The authors propose that the twentieth century was not only the American Century but also the Human Capital Century. That is, the American educational system is what made America the richest nation in the world. Its educational system had always been less elite than that of most European nations. By 1900 the U.S. had begun to educate its masses at the secondary level, not just in the primary schools that had remarkable success in the nineteenth century.

The book argues that technological change, education, and inequality have been involved in a kind of race. During the first eight decades of the twentieth century, the increase of educated workers was higher than the demand for them. This had the effect of boosting income for most people and lowering inequality. However, the reverse has been true since about 1980. This educational slowdown was accompanied by rising inequality. The authors discuss the complex reasons for this, and what might be done to ameliorate it.