روانکاو، تئاتر رویاها و کلینیک تجسد ۲۰۱۸
The Psychoanalyst, the Theatre of Dreams and the Clinic of Enactment 2018

این کتاب به روانکاوان و درمانگرانی که به تکنیک روانکاوی و به‌ویژه کار با بیمارانی که در ظرفیت نمادسازی مشکل دارند، علاقه مند هستند، توصیه می‌شود. این اثر، مطالعاتی را در مورد جنبه‌های فنی فرایند روانکاوی با بیمارانی که دسترسی به آن‌ها دشوار است، ارائه می‌دهد.

همدستی‌هایی که “کنش‌نمایی‌های مزمن” نامیده می‌شوند، نشان می‌دهند که زوج تحلیلی نمی‌توانند رؤیا ببینند و میدان تحلیلی بدون درک تحلیلگر فلج می‌شود. کنش‌نمایی‌های مزمن از طریق اعمال یا رفتارهای ناخودآگاهانه‌ای که تهدیدی برای تخریب فرایند تحلیلی هستند، خنثی می‌شوند: رفتارهایی که “کنش‌نمایی‌های حاد” نامیده می‌شوند. مطالعه‌ی دقیق این کنش‌نمایی‌ها نشان می‌دهد که زوج تحلیلی را به آگاهی از تمایز بین خود و ابژه می‌رساند و ظرفیت رؤیاپردازی را دوباره برقرار می‌کند. نشان داده می‌شود که این امر به شکل تضعیف‌شده‌ای از تروما رخ می‌دهد و برون‌ریزی تروماهای ابتدایی رؤیانیده‌نشده را در میدان تحلیلی آشکار می‌کند.

مدل‌های بالینی، هنری و اسطوره‌ای بخشی از این بحث هستند. تأکید بر جنبه‌های بالینی به خوانندگان این امکان را می‌دهد تا از نظریه‌های مختلف برای بررسی حقایق بالینی استفاده کنند. نظریه‌های بالینی مورد استفاده نویسنده عمدتاً پساکلاینینی و بایونی هستند.

This book is recommended to psychoanalysts and therapists interested in the analytical technique, and particularly that work with patients who have deficits in their symbolization capacity. It presents studies of technical aspects of the analytical process with patients who are difficult to reach.

Collusions named ‘chronic enactments’ show that the analytic dyad cannot dream and the analytical field is paralyzed without the analyst perceiving it. Chronic enactments are undone through unconscious acts or behaviours that threaten to destroy the analytical process: behaviours that are named ‘acute enactments’. The thorough study of these enactments show that they take the dyad to an awareness of the discrimination between self and object and re-establish the capacity to dream. It is demonstrated that this occurs in an attenuated traumatic form, revealing in the analytical field the externalization of primitive non-dreamed traumas.

Clinical, artistic, and mythical models are part of the discussion. The emphasis on clinical aspects allows readers to use different theories to consider the clinical facts. The clinical theories used by the author are mostly post-Kleinian and Bionian.