جنگ‌های شبه‌علم ۲۰۲۴
The Pseudoscience Wars 2024

اگر نوشته‌های اسطوره‌ای و مذهبی جمعی بشر را به درستی تحلیل کنیم، درمی‌یابیم که حدود ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد، دنباله‌داری به طرز خطرناکی به زمین نزدیک شد و فجایع طبیعی گسترده‌ای را به راه انداخت و زندگی را در معرض نابودی کامل قرار داد، تا اینکه در مدار خورشیدی به عنوان سیاره زهره، نزدیک‌ترین همسایه سیاره‌ای ما، تثبیت شد.

باورکردنی نیست، اینطور نیست؟ خب، از سال ۱۹۵۰ تا اواخر دهه ۱۹۷۰، تعداد زیادی از مردم با این نظر مخالف بودند، زیرا آن‌ها پرفروش‌ترین اثر اصلی ایمانوئل ولیکوفسکی، *جهان‌ها در برخورد* را می‌خواندند و اصرار داشتند که شاید این متفکر چنددانشی، کلید یک علم نوین و یک تاریخ جدید را در دست دارد. از سوی دیگر، دانشمندان از همان ابتدا به کتاب ولیکوفسکی، پیروان و مطبوعات او بی‌رحمانه حمله کردند. در *جنگ‌های شبه‌علم*، مایکل دی. گوردین چهره تقریباً فراموش‌شده ولیکوفسکی را احیا می‌کند و از حرفه عجیب و غریب و نوشته‌های به‌طرز شگفت‌انگیزی تأثیرگذار او برای بررسی تعاریف متغیر خطی که تحقیق علمی مشروع را از آنچه مزخرف تلقی می‌شود جدا می‌کند، استفاده می‌کند و نشان می‌دهد که این سؤال تا چه اندازه برای ما امروز حیاتی است. گوردین با تکیه بر انبوهی از مطالب منتشرنشده قبلی از بایگانی شخصی ولیکوفسکی، تاریخچه‌ای از پشت صحنه زندگی حرفه‌ای نویسنده را ارائه می‌دهد، از موفقیت اولیه او تا نفوذ روزافزون او بر ضد فرهنگ، نبردهای عمومی داغ با چهره‌های برجسته‌ای مانند کارل ساگان و کسوف نهایی. در این مسیر، او نگاهی اجمالی و جذاب به تاریخچه‌ها و اثرات سایر آموزه‌های حاشیه‌ای، از جمله آفرینش‌گرایی، لیسنکوئیسم، روان‌شناسی فراحسی و موارد دیگر ارائه می‌دهد—که همه آن‌ها ارتباطات شگفت‌انگیزی با نظریه‌های ولیکوفسکی دارند.

امروزه علم به هیچ وجه جهانی امن نیست و به نظر می‌رسد که دانشمندان خود در محاصره منتقدان، انکارکنندگان و کسانی هستند که آن‌ها را “شبه‌دانشمندان” می‌نامند—همانطور که در نبردهای مربوط به تکامل و تغییرات آب‌وهوایی به وضوح دیده می‌شود. *جنگ‌های شبه‌علم* به طور همزمان ریشه‌های غافلگیرکننده جنگ سرد در معضل معاصر ما را آشکار می‌کند و خوانندگان را به رویکردی متفاوت برای ترسیم خط بین دانش و مهملات راهنمایی می‌کند.

Properly analyzed, the collective mythological and religious writings of humanity reveal that around 1500 BC, a comet swept perilously close to Earth, triggering widespread natural disasters and threatening the destruction of all life before settling into solar orbit as Venus, our nearest planetary neighbor.

Sound implausible? Well, from 1950 until the late 1970s, a huge number of people begged to differ, as they devoured Immanuel Velikovsky’s major best-seller, Worlds in Collision, insisting that perhaps this polymathic thinker held the key to a new science and a new history. Scientists, on the other hand, assaulted Velikovsky’s book, his followers, and his press mercilessly from the get-go. In The Pseudoscience Wars, Michael D. Gordin resurrects the largely forgotten figure of Velikovsky and uses his strange career and surprisingly influential writings to explore the changing definitions of the line that separates legitimate scientific inquiry from what is deemed bunk, and to show how vital this question remains to us today. Drawing on a wealth of previously unpublished material from Velikovsky’s personal archives, Gordin presents a behind-the-scenes history of the writer’s career, from his initial burst of success through his growing influence on the counterculture, heated public battles with such luminaries as Carl Sagan, and eventual eclipse. Along the way, he offers fascinating glimpses into the histories and effects of other fringe doctrines, including creationism, Lysenkoism, parapsychology, and more—all of which have surprising connections to Velikovsky’s theories.

Science today is hardly universally secure, and scientists seem themselves beset by critics, denialists, and those they label “pseudoscientists”—as seen all too clearly in battles over evolution and climate change. The Pseudoscience Wars simultaneously reveals the surprising Cold War roots of our contemporary dilemma and points readers to a different approach to drawing the line between knowledge and nonsense.