گردوی آمریکایی (پِکان) ۲۰۱۳
The Pecan 2013

اگر پای گردویی نباشد، جشن شکرگزاری چه لطفی دارد؟ نیواورلئان بدون شیرینی‌های پرالین گردویی چه معنایی دارد؟ اما با وجود آشنایی فراوان با گردو آمریکایی، بیشتر مردم از داستان جذاب آن بی‌خبرند؛ اینکه چگونه درختان بومی گردو هزاران سال آمریکایی‌ها را تغذیه کردند تا اینکه کمی بیش از یک قرن پیش، این مغز «بهبود» یافت – و چرا این اهلی‌سازی سریع در واقع آینده بلندمدت گردو را تهدید می‌کند.

در کتاب *گردو آمریکایی*، نویسنده تحسین‌شده‌ی کتاب‌های *غذای عادلانه* و *انقلابی در غذا خوردن* به بررسی تاریخ مهم‌ترین مغز تجاری آمریکا می‌پردازد. او شرح می‌دهد که گردو برای بومیان آمریکا چقدر حیاتی بود – طبق برخی محاسبات، یک برداشت متوسط گردو، ارزش غذایی تقریباً ۱۵۰۰۰۰ گاو میش را داشته است. مک‌ویلیامز توضیح می‌دهد که گردو به دلیل خوراکی بودن طبیعی، فراوانی و سهولت برداشت، بیشتر از هر میوه یا مغز تجاری دیگری در آمریکا به حالت طبیعی خود رها شد. با این حال، هنگامی که روند «بهبود» آغاز شد، کمتر از یک قرن طول کشید تا گردو تقریباً به طور کامل اهلی شود. امروزه، سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون پوند گردو در ایالات متحده تولید می‌شود – و ممکن است نیمی از این مقدار به چین صادر شود، کشوری که عاشق این مغز بومی آمریکا شده است. مک‌ویلیامز همچنین هشدار می‌دهد که با وجود فراگیر شدن گردو، در برابر «طوفان بی‌نقص» تهدیدهای اقتصادی و فجایع زیست‌محیطی آسیب‌پذیر است که می‌تواند آن را در عرض یک نسل نابود کند. این تاریخ پرجنب‌وجوش نشان می‌دهد که چرا گردو شایسته است به عنوان یک میراث واقعی آمریکایی شناخته شود.

What would Thanksgiving be without pecan pie? New Orleans without pecan pralines? But as familiar as the pecan is, most people don’t know the fascinating story of how native pecan trees fed Americans for thousands of years until the nut was “improved” a little more than a century ago—and why that rapid domestication actually threatens the pecan’s long-term future.

In The Pecan, the acclaimed author of Just Food and A Revolution in Eating explores the history of America’s most important commercial nut. He describes how essential the pecan was for Native Americans—by some calculations, an average pecan harvest had the food value of nearly 150,000 bison. McWilliams explains that, because of its natural edibility, abundance, and ease of harvesting, the pecan was left in its natural state longer than any other commercial fruit or nut crop in America. Yet once the process of “improvement” began, it took less than a century for the pecan to be almost totally domesticated. Today, more than 300 million pounds of pecans are produced every year in the United States—and as much as half of that total might be exported to China, which has fallen in love with America’s native nut. McWilliams also warns that, as ubiquitous as the pecan has become, it is vulnerable to a “perfect storm” of economic threats and ecological disasters that could wipe it out within a generation. This lively history suggests why the pecan deserves to be recognized as a true American heirloom.