افسانه‌ی سه سال اول ۲۰۱۰
The Myth of the First Three Years 2010

اکثر والدین امروزی این پیام را پذیرفته‌اند که سه سال اول زندگی نوزاد تعیین می‌کند که آیا او به فردی موفق و متفکر تبدیل خواهد شد یا خیر. اما آیا این هشدار قوی حقیقت دارد؟ آیا اگر مغز کودک در طول سه سال اول زندگی به اندازه کافی تحریک نشود، همه درها بسته می‌شوند؟ آیا کشفیات علم جدید مغز واقعاً ثابت کرده‌اند که والدین به طور کامل مسئول موفقیت‌ها و شکست‌های فکری فرزند خود هستند؟ آیا والدین در حال باختن “جنگ مغزها” هستند؟ جان بروئر، کارشناس برجسته کشوری، استدلال می‌کند که نه. او در کتاب *افسانه سه سال اول* با رد باورهای رایج ما در مورد اثرات “همه یا هیچ” تجربیات اولیه بر مغز و رشد کودک، به والدین امید تازه‌ای می‌بخشد.

بروئر با به چالش کشیدن افسانه رایج – که توسط رسانه‌های ملی، برنامه Head Start و کاخ سفید تبلیغ می‌شود – مبنی بر اینکه مهم‌ترین رشد مغزی بین تولد و سه سالگی رخ می‌دهد، توضیح می‌دهد که چرا تکیه بر *استاندارد صفر تا سه سال* سلامت روانی و عاطفی کودک را بسیار بیشتر از دست دادن چند جلسه ژیمناستیک کودکان نوپا تهدید می‌کند. به گفته او، بسیاری از والدین، مربیان و آژانس‌های تامین مالی دولتی، این سال‌ها را به عنوان فرصت اصلی خود برای شکل دادن به آینده کودک می‌بینند. بروئر موافق است که مطالعات علمی معتبر از وجود *دوره‌های بحرانی* در رشد مغز حمایت می‌کنند، اما او با دقت نشان می‌دهد که همین مطالعات مغزی ثابت می‌کنند که یادگیری و رشد شناختی در طول کودکی و در واقع، تمام طول عمر فرد رخ می‌دهد. بروئر با قابل فهم کردن علم پیچیده برای همه خوانندگان، شواهد عصبی و روان‌شناختی را جمع‌آوری می‌کند تا نشان دهد که کودکان و بزرگسالان برای یادگیری مادام‌العمر برنامه‌ریزی شده‌اند. به والدین کالایی فروخته شده است که بسیار مخرب است، زیرا بر پرورش نوزادان و کودکان نوپا به ضرر مسئولیت‌های بلندمدت والدین و آموزشی تاکید بیش از حد دارد.

*افسانه سه سال اول* کتابی جسورانه و بحث‌برانگیز است، زیرا از والدین و تصمیم‌گیرندگان می‌خواهد که شواهد مربوط به فرصت‌های یادگیری مادام‌العمر را در نظر بگیرند و درباره آن بحث کنند. اما مهمتر از هر چیز، این کتاب پیامی از امید را منتشر می‌کند: در حالی که هیچ راه‌حل سریعی وجود ندارد، والدین وظیفه‌شناس و مربیان متعهد می‌توانند در زندگی هر کودک، از نوزادی تا کودکی و فراتر از آن، تفاوت ایجاد کنند.

Most parents today have accepted the message that the first three years of a baby’s life determine whether or not the child will grow into a successful, thinking person. But is this powerful warning true? Do all the doors shut if baby’s brain doesn’t get just the right amount of stimulation during the first three years of life? Have discoveries from the new brain science really proved that parents are wholly responsible for their child’s intellectual successes and failures alike? Are parents losing the “brain wars”? No, argues national expert John Bruer. In The Myth of the First Three Years he offers parents new hope by debunking our most popular beliefs about the all-or-nothing effects of early experience on a child’s brain and development.

Challenging the prevailing myth — heralded by the national media, Head Start, and the White House — that the most crucial brain development occurs between birth and age three, Bruer explains why relying on the zero to three standard threatens a child’s mental and emotional well-being far more than missing a few sessions of toddler gymnastics. Too many parents, educators, and government funding agencies, he says, see these years as our main opportunity to shape a child’s future. Bruer agrees that valid scientific studies do support the existence of critical periods in brain development, but he painstakingly shows that these same brain studies prove that learning and cognitive development occur throughout childhood and, indeed, one’s entire life. Making hard science comprehensible for all readers, Bruer marshals the neurological and psychological evidence to show that children and adults have been hardwired for lifelong learning. Parents have been sold a bill of goods that is highly destructive because it overemphasizes infant and toddler nurturing to the detriment of long-term parental and educational responsibilities.

The Myth of the First Three Years is a bold and controversial book because it urges parents and decision-makers alike to consider and debate for themselves the evidence for lifelong learning opportunities. But more than anything, this book spreads a message of hope: while there are no quick fixes, conscientious parents and committed educators can make a difference in every child’s life, from infancy through childhood, and beyond.