اخلاقی‌سازی گردشگری ۲۰۰۵
The Moralisation of Tourism 2005

دیگر گردشگری یک لذت بی‌غرضانه نیست. این پدیده بارها به عنوان فعالیتی که در نهایت به فرهنگ‌های میزبان و محیط زیست آسیب می‌رساند، تفسیر و بازتفسیر شده است. اشکال “نوین” گردشگری، مانند بوم‌گردشگری، گردشگری جایگزین، گردشگری اجتماع‌محور و گردشگری اخلاقی، به عنوان جایگزین‌های اخلاقی برتر برای تعطیلات بسته‌ای (تورهای گروهی) ارائه شده‌اند. اما از قضا، حتی مدافعان این برندهای جدید و اخلاقی گردشگری نیز به طور فزاینده‌ای در معرض انتقاداتی قرار می‌گیرند که تفاوت چندانی با انتقاداتی که خودشان به تعطیلات بسته‌ای وارد می‌کنند، ندارند.

این کتاب جذاب با استفاده از نمونه‌های بین‌المللی فراوان از صنعت گردشگری، رسانه‌ها و سازمان‌های غیردولتی، به بررسی این موضوع می‌پردازد که از نظر حامیان “گردشگری نوین” چه ایرادی در گردشگری انبوه وجود دارد، نگاهی انتقادی به ادعاهای مطرح‌شده برای جایگزین‌های جدید می‌اندازد و استدلالی برای تعطیلات بدون احساس گناه ارائه می‌کند.

بوچر، در این کتاب که تنها اثر موجود در بازار است که به طور مداوم از منتقدان گردشگری انبوه مرسوم انتقاد می‌کند، دیدگاهی مخالف با لفاظی‌های اخلاقی ارائه می‌دهد که به طور پیوسته مسافران را به گردشگران گناهکار تبدیل می‌کند.

Tourism is no longer an innocent pleasure. It has been interpreted and reinterpreted as an activity which is ultimately damaging to receiving cultures and the environment. ‘New’ forms of tourism, such as ecotourism, alternative tourism, community tourism and ethical tourism, have been presented as morally superior alternatives to the package holiday, yet ironically, even advocates of these new, ethical tourism brands are increasingly subject to criticisms, not dissimilar to those they themselves level against package holidays.

Using a host of international examples from the industry, the media and non-governmental organisations, this intriguing book examines what the advocates of ‘new tourism’ see as being wrong with mass tourism, looks critically at the claims made for the new alternatives and makes a case for guilt-free holidays.

The only book on the market to provide a sustained critique of conventional mass tourism’s own critics, Butcher offers a counterpoint to the moral rhetoric steadily turning travellers into guilty tourists.