اسناد مونسانتو ۲۰۲۱
The Monsanto Papers 2021

ژیل-اریک سرالینی، زیست‌شناسی متخصص در زمینهٔ مواد غذایی تراریخته و آفت‌کش‌ها، سال‌ها به بررسی سمیت و اثرات آن‌ها بر سلامت انسان پرداخته است. او در سپتامبر ۲۰۱۲، برای نخستین بار در یک مجلهٔ علمی معتبر (Food and Chemical Toxicology)، مطالعه‌ای را منتشر کرد که اثر دو محصول اصلی شرکت مونسانتو، یعنی علف‌کش رانداپ و مواد غذایی تراریخته‌ای که برای جذب آن تولید شده بودند، بر کبد و کلیه‌ها نشان می‌داد. تصاویر مربوط به این مطالعه، که موش‌های صحرایی مبتلا به تومور را نشان می‌داد که با مواد غذایی تراریخته و رانداپ تغذیه شده بودند، به سرعت در فضای مجازی پخش شد. این مطالعه یک فاجعهٔ روابط عمومی برای مونسانتو بود.

این شرکت چندملیتی به سرعت به حالت قبل بازگشت و تمام تلاش خود را به کار بست تا این مطالعه را پنهان کند و با اعمال فشار بر ناشران، آن‌ها را وادار به پس گرفتن نتایج کرد. مونسانتو سلسله‌ای از کمپین‌های بدنام‌سازی را برای بی‌اعتبار کردن سرالینی و سایر محققان و همچنین ارعاب حامیان آن‌ها آغاز کرد، در حالی که مجموعهٔ خود از یافته‌ها و شهادت‌های جعلی را منتشر می‌کرد. این اقدامات با سوءظن گسترده‌ای مواجه شد، اما تا سال ۲۰۱۷ هیچ مدرک قطعی وجود نداشت. در این سال، مونسانتو به دستور دادگاه موظف شد ده‌ها هزار سند محرمانه را در جریان یک دادخواست دسته‌جمعی که توسط هزاران نفر از افرادی که در اثر استفاده از رانداپ به بیماری‌های جدی مبتلا شده بودند، ارائه شده بود، منتشر کند. “اسناد مونسانتو” که متعاقباً منتشر شدند، تلاش‌های بدبینانهٔ این شرکت برای پنهان‌کاری و همچنین اقدامات متقلبانهٔ آن را ثابت کردند.

ژیل-اریک سرالینی و ژروم دوزله به بررسی دقیق این اسناد پرداختند و کشف کردند که چگونه مونسانتو، در پی منافع اقتصادی کوتاه‌مدت خود، از روش‌های فریبکارانهٔ پیچیده‌ای برای دور زدن قوانینی که برای محافظت از میلیون‌ها نفر وضع شده‌اند، استفاده کرده است. سرالینی و دوزله دریافتند که مونسانتو چگونه ارزیابی‌های ساختگی ارائه می‌کرد تا سموم موجود در محصولات خود را پنهان کند و بدین ترتیب مقامات دولتی و جوامع علمی و پزشکی را فریب دهد.

A specialist in GM foods and pesticides, the biologist Gilles-Éric Seralini has studied their toxicity and effects on people’s health for many years. In September 2012, for the first time in a major scientific journal (Food and Chemical Toxicology), he published a study showing the effect on the liver and kidneys of two of Monsanto’s flagship products: Roundup weedkiller and the GM foods created to absorb it. Images from the study of tumor-ridden rats fed with GM foods and Roundup went viral. The study was a PR disaster for Monsanto.
 
The multinational soon bounced back and did everything in its power to cover up the study—leaning on the publishers to retract the findings. Monsanto began a series of smear campaigns to discredit Seralini and fellow researchers and intimidate their supporters, while pumping out their own collection of fake research findings and testimonies. These practices were met with huge suspicion, but there was no concrete evidence until, in 2017, Monsanto was ordered to publish tens of thousands of confidential documents in a class-action lawsuit presented by thousands of individuals afflicted with serious illnesses from their use of Roundup. The “Monsanto Papers” that were produced subsequently proved the company’s cynical attempts at a cover-up as well as its fraudulent practices.
 
Gilles-Éric Seralini and Jérôme Douzelet delved into the documents and discovered how, in the pursuit of its own short term economic interests, Monsanto used sophisticated methods of deceit to bypass legislation devised to protect millions of people. Seralini and Douzelet discovered how Monsanto managed to provide phony assessments to conceal the poisons its products contain, thus deceiving the public authorities and the scientific and medical communities.