متافیزیک فناوری ۲۰۱۴
The Metaphysics of Technology 2014

فناوری چیست؟ چرا چنین قدرتی در زندگی ما دارد؟ چرا ظاهراً خودبه‌خود و بدون توجه به رفاه اجتماعی یا محیط‌زیست پیشرفت می‌کند؟ جست‌وجو برای یافتن ذات فناوری، تلاشی دیرینه است که ریشه در فلسفه‌ی پیشاسقراطی یونان باستان دارد. در آن زمان بود که برخی از متفکران برای اولین بار ایده‌های «تخنه» (فن) و «لوگوس» (منطق) را در یک جهان‌بینی واحد ادغام کردند. یونانیان آن را نوعی نیروی جهانی می‌دانستند که هم در آثار انسان‌ها و هم در خود طبیعت وجود دارد. این، همان نیروی آفریننده‌ی کیهان بود. در قرن بیستم، متفکران آلمانی مانند دسائر، یونگر و هایدگر، با درجات مختلفی از موفقیت، به دنبال یافتن مبنای متافیزیکی فناوری بودند. الهی‌دان فرانسوی، ژاک اِلول، به شکلی قانع‌کننده استدلال کرد که فناوری نیرویی خودگردان در طبیعت است که تمام جنبه‌های وجود انسان را تعیین می‌کند، اما او از زیربناهای متافیزیکی غافل شد. نویسندگان معاصر در حوزه‌ی فلسفه‌ی فناوری عموماً از پرداختن به متافیزیک دوری کرده‌اند و ترجیح داده‌اند بر مدل‌های ساخت‌گرا یا تحلیل‌های عمل‌گرایانه تمرکز کنند. در اثر حاضر، اسکروبینا به رویکرد متافیزیکی کلاسیک بازمی‌گردد و نه به دنبال یافتن ذات فناوری، بلکه در پی ارائه‌ی تحلیلی عمیق و نافذ از کل پدیده‌ی فناورانه است. او با تکیه بر اندیشه‌های یونانیان، از یک متافیزیک غایت‌شناختی دفاع می‌کند که در آن افزایش نظم در جهان، خود به‌عنوان یک فرآیند فناورانه تعریف می‌شود. بر این اساس، تمام واقعیت، یک حوزه‌ی فنی، یک «پانتکنیکون» (فناوری همه‌جانبه) با دامنه‌ی جهانی را تشکیل می‌دهد. این اثر – نخستین کتابی که به طور کامل به این موضوع پرداخته است – با ارائه‌ی مطالعه‌ای عمیق و انتقادی از متافیزیک فناوری و همچنین استخراج پیامدهای عملی آن، افق‌های جدیدی را می‌گشاید. فناوری خطرات قابل‌توجهی برای بشریت و کره‌ی زمین ایجاد می‌کند، خطراتی که می‌توان از طریق یک تحلیل فلسفی دقیق، آن‌ها را کاهش داد.

What is technology? Why does it have such power in our lives? Why does it seemingly progress of its own accord, and without regard to social or environmental well-being? The quest for the essence of technology is an old one, with roots in the pre-Socratic philosophy of ancient Greece. It was then that certain thinkers first joined the ideas of technê and logos into a single worldview. The Greeks saw it as a kind of world-force, present in both the works of men and in nature itself. It was the very creative power of the cosmos. In the 20th century, German thinkers like Dessauer, Juenger, and Heidegger sought the metaphysical basis of technology, with varying success. French theologian Jacques Ellul argued persuasively that technology was an autonomous force of nature that determined all aspects of human existence, but he neglected the metaphysical underpinnings. Recent writers in the philosophy of technology have generally eschewed metaphysics altogether, preferring to concentrate on constructivist models or pragmatic analyses. In the present work, Skrbina returns to a classic metaphysical approach, seeking not so much an essence of technology but rather a deep and penetrating analysis of the entire technological phenomenon. Drawing on the Greeks, he argues for a teleological metaphysics in which increasing order in the universe is itself defined as a technological process. On this reading, all of reality constitutes a technical sphere, a “pantechnikon,” of universal scope. This work — the first-ever book-length treatment of the topic — breaks new ground by providing an in-depth and critical study of the metaphysics of technology, as well as drawing out the practical consequences. Technology poses significant risks to humanity and the planet, risks that can be mitigated through a detailed philosophical analysis.