متروپل پزشکی: بهداشت و درمان و تحول اقتصادی در پیتسبورگ و هیوستون ۲۰۱۹
The Medical Metropolis: Health Care and Economic Transformation in Pittsburgh and Houston 2019

در سال ۲۰۰۸، مراکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ (UPMC) نشان خود را بر فراز ساختمان فولاد ایالات متحده در مرکز شهر پیتسبورگ برافراشت، اقدامی که به طور نمادین اعلام می‌کرد دوران فولاد سنگین برای این شهرِ زمانی صنعتی، جای خود را به دوران طبابت بزرگ داده است. در حدود ۲۰۰۰ کیلومتری جنوب، حس مشابهی از خوش‌بینی در گفتمان عمومی پیرامون رابطه بین مراقبت‌های بهداشتی و آینده اقتصاد هوستون حاکم بود. در حالی که صنایع سنتی تگزاس مانند نفت و گاز طبیعی هنوز نقش مهمی ایفا می‌کردند، حضور مرکز پزشکی عظیم تگزاس، که به عنوان «بزرگترین مجموعه پزشکی جهان» معرفی می‌شد، به تغییر چهره شهر به عنوان مکانی برای نوآوری‌های زیست‌پزشکی کمک کرده و ثبات آن را در طول بحران مالی اواسط دهه ۲۰۰۰ تضمین کرده بود.

کتاب *کلان‌شهر پزشکی* با بررسی پیتسبورگ و هوستون به عنوان مطالعات موردی، اولین روایت تاریخی-مقایسه‌ای را ارائه می‌دهد که چگونه طبابت بزرگ، شهرهای آمریکایی را در دوران پساصنعتی متحول کرد. اندرو تی. سیمپسون بررسی می‌کند که چگونه رابطه بیمارستان-شهری، که در آن مراکز پزشکی مدل تجاری‌محور را پذیرفتند، شهر صنعتی‌زدایی‌شده را به «کلان‌شهر پزشکی» تبدیل کرد. از دهه ۱۹۴۰ تا به امروز، تغییر ماهیت تجارت مراقبت‌های بهداشتی آمریکا، شهرهای آمریکایی را به مکان‌هایی برای تحقیقات زیست‌پزشکی و بالینی پیشرفته، آموزش پزشکی و شیوه‌های نوآورانه کسب‌وکار سلامت تبدیل کرده است. این تحول متکی به سیاست‌های محلی و تصمیمات اقتصادی و همچنین نیروهای ملی گسترده و همگن‌کننده، از جمله سازمان‌های نگهداری سلامت (HMOs)، برنامه‌های بیوتکنولوژی و خصوصی‌سازی بیمارستان‌ها بود. امروزه، کلان‌شهر پزشکی از دیدگاهی، پیروزی نوآوری و احیا و از دیدگاهی دیگر، نمادی از زیاده‌روی‌های سرمایه‌داری و نابرابری‌های همچنان فراگیر در جامعه آمریکایی تلقی می‌شود.

In 2008, the University of Pittsburgh Medical Centers (UPMC) hoisted its logo atop the U.S. Steel Building in downtown Pittsburgh, symbolically declaring that the era of big steel had been replaced by the era of big medicine for this once industrial city. More than 1,200 miles to the south, a similar sense of optimism pervaded the public discourse around the relationship between health care and the future of Houston’s economy. While traditional Texas industries like oil and natural gas still played a critical role, the presence of the massive Texas Medical Center, billed as “the largest medical complex in the world,” had helped to rebrand the city as a site for biomedical innovation and ensured its stability during the financial crisis of the mid-2000s.

Taking Pittsburgh and Houston as case studies, The Medical Metropolis offers the first comparative, historical account of how big medicine transformed American cities in the postindustrial era. Andrew T. Simpson explores how the hospital-civic relationship, in which medical centers embraced a business-oriented model, remade the deindustrialized city into the “medical metropolis.” From the 1940s to the present, the changing business of American health care reshaped American cities into sites for cutting-edge biomedical and clinical research, medical education, and innovative health business practices. This transformation relied on local policy and economic decisions as well as broad and homogenizing national forces, including HMOs, biotechnology programs, and hospital privatization. Today, the medical metropolis is considered by some as a triumph of innovation and revitalization and by others as a symbol of the excesses of capitalism and the inequality still pervading American society.