جنگل ملی جفرسون ۲۰۱۱
The Jefferson National Forest 2011

جنگل‌های مرتفع جنوب غربی ویرجینیا، سرزمینی مقدس برای بومیان آمریکا بود و آنان برای بقای خود به آن وابسته بودند. پس از ورود اروپاییان، این سرزمین زیبا موج‌های پی‌درپی از مهاجران و بازدیدکنندگان را به خود جذب کرد و برای دوره‌ای کوتاه اما پر تب و تاب، صنعتگران به طمع، از منابع چوبی آن، به ویژه در ارتفاعات بالاتر که جنگل‌ها از نسل‌های استفاده کشاورزی در دره‌های مجاور جان سالم به در برده بودند، بهره‌برداری کردند. این داستان چگونگی نگرش مردمان مختلف به این سرزمین در طول قرن‌ها است و اینکه چگونه، از اوایل قرن بیستم، دولت فدرال ۷۰۰,۰۰۰ هکتار از آن را به منظور ایجاد آنچه که اکنون جنگل ملی جفرسون (JNF) نامیده می‌شود، به دست آورد.

تاریخ‌نگاری عمیق ویل سارویس، اهمیت این منطقه را برای قبایل بومی مانند چروکی و شاونیز که در دوران پیش از تاریخ متاخر به عنوان یک منطقه حائل عمل می‌کرد، و جذابیت آن را برای رمانتیک‌های قرن نوزدهم که با کالسکه وارد می‌شدند و اولین گردشگران منطقه شدند، بررسی می‌کند. بهره‌برداری تجاری بی‌رحمانه از چوب، جای خود را به ورود سازمان جنگل‌داری ایالات متحده داد، سازمانی که با خرید پی‌در‌پی زمین‌های متعلق به بخش خصوصی، JNF را سرهم کرد و برداشت منظم‌تری از منابع مختلف چوبی را به اجرا گذاشت. حمایت عمومی از سیاست سازمان جنگل‌داری در طول دوران رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم، با مناقشاتی از جمله استفاده از حق تصرف اجباری املاک همراه شد. سارویس با ارائه این تاریخ، به پیچیدگی‌های فراوان مباشرت از زمین می‌پردازد و در تحلیلی که مطمئناً بحث‌برانگیز خواهد بود، بحث می‌کند که چگونه و چرا JNF می‌تواند از قطع یکسره درختان دست بردارد و به مدیریت سنتی و گزینشی درختان بازگردد.

JNF، یک آزمایش مستمر در استفاده دموکراتیک از زمین است و درس‌های بسیاری در مورد رابطه ما با محیط طبیعی در خود دارد. این کتاب آن درس‌ها را در روایتی واضح و جذاب ترسیم می‌کند که برای سیاست‌گذاران، فعالان و در واقع هرکسی که به تاریخ محیط‌زیست آمریکا و مطالعات آپالاشی علاقه دارد، بسیار جذاب خواهد بود.

     The highland forests of southwestern Virginia were a sacred land to Native Americans and one they relied upon for sustenance. After European contact, this beautiful country drew successive waves of settlers and visitors, and for a brief yet intense period, industrialists rapaciously exploited its timber resources, particularly in the higher elevations where the woodlands had survived the nearby valleys’ generations of agricultural use. This is the story of how various peoples have regarded this land over the centuries and how, starting in the early twentieth century, the federal government acquired 700,000 acres of it to create what is now the Jefferson National Forest (JNF).
    Will Sarvis’s in-depth history explores the area’s significance to such native tribes as the Cherokee and Shawnee, for whom it functioned as a buffer zone in late prehistory, and its attraction for nineteenth-century romantics who, arriving in stagecoaches, became the area’s first tourists. Aggressive commercial logging gave way to the arrival of the U.S. Forest Service, which patched the JNF together through successive purchases of privately owned land and instituted a more regulated harvesting of various timber resources. Public support for Forest Service policy during the Depression and World War II was followed by controversies, including the use of eminent domain. In presenting this history, Sarvis probes the many complexities of land stewardship and, in analysis that is sure to spark debate, discusses how and why the JNF could abandon clear-cutting and return to traditional selective tree management.
    An ongoing experiment in democratic land use, the JNF contains many lessons about our relationship with the natural environment. This book delineates those lessons in a clear and compelling narrative that will be of great interest to policy makers, activists, and indeed anyone drawn to American environmental history and Appalachian studies.