چشم باطن ۲۰۱۳
The Inward Eye 2013

یکی از ابعاد اصلی روانکاوی، سنتی شفاهی و پیچیده است که از طریق آن، روانکاوان به بازسازی کلامی زندگی و حرفه‌ی خود می‌پردازند؛ بعدی که اغلب مورد توجه کافی قرار نگرفته است. کتاب *چشم درون* بخش قابل توجهی از این سنت را به تصویر می‌کشد. لوری ریموند و سوزان روزبرو-رایش در مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها که در ابتدا به عنوان بخشی از آموزش روانکاوی آن‌ها طراحی شده بود، با مهارت داستان‌های شخصی جذاب ۱۶ روانکاو ارشد را بیرون می‌کشند. مصاحبه‌شوندگان، که نماینده‌ی سنت‌های نظری و پیشینه‌های فرهنگی گوناگون هستند، تمایلی صریح به بازتاب دوران پیش از روانکاوی، تأثیرات شکل‌دهنده، ورود به روانکاوی و روابط خود با مربیان و همکارانشان نشان می‌دهند. از این سفر ماهرانه به گذشته‌ی شخصی، زمینه‌ای انسانی حیاتی برای درک ترجیحات نظری و سبک‌های بالینی روانکاوان گوناگونی چون آرتور والنشتاین، جوزف و آن-ماری سَندلر، جیکوب اَرو، آندره گرین، لئو استون، لئو و آنیتا رَنگل، ادوارد واینشل، مرتون ام. گیل، آلبرت سولنیت، دبلیو. کلیفورد اِم. اسکات، جیمز مک‌لافلین، ربکا سولومون، جویس مک‌دوگال، اِم. رابرت گاردنر و ژانین شاسه‌گه-اسمیرگل، حاصل می‌شود.

ریموند و روزبرو-رایش در به تصویر کشیدن انسانیت ذاتی تمام سوژه‌های مصاحبه‌شده‌ی خود، و نشان دادن اینکه چگونه زندگی آن‌ها در خارج از اتاق مشاوره، هویت‌های تحلیلی آن‌ها را که در پشت مبل درمان بر عهده می‌گیرند، شکل داده و به نوبه خود از آن شکل گرفته است، موفق عمل کرده‌اند. *چشم درون* با خوانشی جذاب و به‌طرز شگفت‌انگیزی آشکارکننده در مورد سوژه‌های خلاق خود، سهمی ارزشمند در تاریخ روانکاوی نیز به شمار می‌رود.

A central, although unappreciated, dimension of psychoanalysis is the complex oral tradition through which analysts verbally reconstruct their lives and careers. The Inward Eye captures a significant portion of this tradition. In a series of interviews initially conceived as an aspect of their psychoanalytic education, Laurie Raymond and Susan Rosbrow-Reich skillfully elicit the fascinating personal stories of 16 senior analysts. The interviewees, who represent diverse theoretical traditions and cultural backgrounds, share a willingness to reflect candidly on their preanalytic years, their formative influences, their entry into psychoanalysis, and their relationships with mentors and colleagues. Out of this skillfully guided journey into the personal past emerges a vital human context for understanding the theoretical preferences and clinical styles of analysts as diverse as Arthur Valenstein, Joseph and Anne-Marie Sandler, Jacob Arlow, Andre Green, Leo Stone, Leo and Anita Rangell, Edward Weinshel, Merton M. Gill, Albert Solnit, W. Clifford M. Scott, James McLaughlin, Rebecca Solomon, Joyce McDougall, M. Robert Gardner, and Janine Chasseguet-Smirgel.

Raymond and Rosbrow-Reich succeed in capturing the essential humanity of all their interview subjects, in showing how their subjects’ lives outside the consulting room have shaped, and in turn been shaped by, the analytic identities they assume behind the couch. An engrossing read, wonderfully revelatory of its creative subjects, The Inward Eye is also an invaluable contribution to psychoanalytic history.