یونگِ گنوسی ۲۰۱۳
The Gnostic Jung 2013

از نظر کارل گوستاو یونگ، عرفانِ گنوسی (Gnosticism) مهم‌ترین پیش‌نمونه‌ی روان‌شناسی تحلیلی او بود. در این مجلد، رابرت سیگل، متخصص برجسته در نظریه‌های اسطوره و عرفانِ گنوسی، به جست‌وجو در آثار یونگ پرداخته تا مهم‌ترین مباحث او درباره‌ی این شکل باستانی از معنویت را گردآوری کند.

از نظر یونگ، پیشرفت در عرفانِ گنوسی، از صرفاً وجود جسمانی تا رهایی جرقه‌ی غیرمادیِ محبوس در بدن – و پیوند دوباره‌ی آن جرقه با الوهیت – نمایانگر پیشرفت روان‌شناختی از خودآگاهیِ ایگو (ego) تا کشف دوباره‌ی ناخودآگاه توسط ایگو، و ادغام ایگو با ناخودآگاه برای شکل‌دهی به خویشتن (self) است.

در این مجلد، هم تنها اثرِ تماماً اختصاص یافته‌ی یونگ به عرفانِ گنوسی، یعنی «نمادهای گنوسیِ خویشتن»، و هم اسطوره‌ی گنوسیِ خود او، یعنی «هفت موعظه به مردگان»، گنجانده شده است. این کتاب همچنین شامل مقالات کلیدی از پدر ویکتور وایت و ژیل کیسپل است که اثر «کارل گوستاو یونگ و گنوسیس» او برای اولین بار در اینجا ترجمه شده است. سیگل در مقدمه‌ی مفصل خود، به موازات‌‌هایی که یونگ بین بیماران گنوسی باستان و بیماران یونگیِ معاصر می‌بیند، معنای یونگیِ اسطوره‌های گنوسی و هفت موعظه، تفسیر احتمالیِ نادرستِ یونگ از عرفانِ گنوسی، و توصیف رایجِ خود یونگ به عنوان یک گنوسی، می‌پردازد.

Gnosticism was for C.G. jung the chief prefiguration of his analytical psychology. In this volume Robert Segal, an authority on theories of myth and Gnosticism, has searched the Jungian corpus for Jung’s main discussions of this ancient form of spirituality. The progression in Gnosticism from sheer bodily existence to the release of the immaterial spark imprisoned in the body – and the reunion of that spark with the godhead – represents for Jung the psychological progression from ego consciousness to the ego’s rediscovery of the unconscious, and the ego’s integration with the unconscious to forge the self. Included in this volume are both Jung’s sole work devoted entirely to Gnosticism, “Gnostic Symbols of the Self,” and his own Gnostic myth, “Seven Sermons to the Dead.” The book also contains key essays by Father Victor White and Gilles Quispel, whose “C.G. Jung und die Gnosis” is here translated for the first time. In his extensive introduction Segal discusses the parallel for Jung between ancient Gnostic and contemporary Jungian patients, the Jungian meaning of Gnostic myths and of the Seven Sermons, Jung’s possible misinterpretation of Gnosticism, and the common characterization of Jung himself as a Gnostic.