مغالطهٔ فهم و ابهام تغییر ۲۰۱۳
The Fallacy of Understanding & The Ambiguity of Change 2013

ادگار لِوِنسون در کتاب‌های «خطای فهم» (۱۹۷۲) و «ابهام تغییر» (۱۹۸۳) به تفصیل به شیوه‌های گوناگونی پرداخت که روانکاو و بیمار – ناخودآگاه، مداوم و ناگزیر – با یکدیگر تعامل می‌کنند. از نظر لِوِنسون، عدم تعامل روانکاو با بیمار امری ناممکن بود و قدرت درمانیِ تحلیل، از توانایی روانکاو در فاصله گرفتن از این درگیری تعاملی (و بازآفرینی‌های متقابلی که به آن منجر می‌شد) و تفکر با بیمار در مورد کاری که هر یک با دیگری انجام می‌دهد، ناشی می‌شد.

لِوِنسون همواره دریافت که تعامل روانکاو-روان‌جو الگوهای تجربه‌ای را تکرار می‌کند که مشخصه‌ی روابط اولیه‌ی خانوادگی روان‌جو است. مفهوم‌پردازی مجدد رابطه‌ی روانکاو-روان‌جو و شیوه‌ی پیشرفت فرآیند تحلیل، سنگ بنای رویکردهای بینافردی و رابطه‌ای معاصر به روانکاوی و روان‌درمانی شد. اما دیدگاه لِوِنسون در زمان ارائه‌ی اولیه‌ی آن در کتاب «خطای فهم» انقلابی بود و در زمان بسط کامل‌تر آن در کتاب «ابهام تغییر» نیز همچنان چنین باقی ماند.

انتشارات “Analytic Press” خرسند است که در مجموعه‌ی کتاب “روانکاوی در کلیدی نو” دو اثر را بازنشر می‌کند که در تغییر جهت تفکر و عمل روانکاوی از نظریه‌ی سائق فرویدی به سوی درک معاصر از فرآیند بالینی در ابعاد تعاملی، کنشی و مشارکتی آن، تأثیرگذار بوده‌اند. کتاب‌های «خطای فهم» و «ابهام تغییر» که به تازگی توسط ویراستار مجموعه، دانل اِسترن، معرفی شده‌اند، شایسته‌ی عنوان “کلاسیک‌های معاصر” روانکاوی هستند.

In The Fallacy of Understanding (1972) and The Ambiguity of Change (1983), Edgar Levenson elaborated the many ways in which the psychoanalyst and the patient interact – unconsciously, continuously, inevitably. For Levenson, it was impossible for the analyst not to interact with the patient, and the therapeutic power of analysis derived from the analyst’s ability to step back from the interactive embroilment (and the mutual enactments to which it led) and to reflect with the patient on what each was doing to, and with, the other.

Invariably, Levenson found, the analyst-analysand interaction reprised patterns of experience that typified the analysand’s early family relationships. The reconceptualization of the analyst-analysand relationship and of the manner in which the analytic process unfolded would become foundational to contemporary interpersonal and relational approaches to psychoanalysis and psychotherapy. But Levenson’s perspective was revolutionary at the time of its initial formulation in The Fallacy of Understanding and remained so at the time of its fuller elaboration in The Ambiguity of Change.

The Analytic Press is pleased to reprint within the Psychoanalysis in a New Key Book Beries two works that have proven influential in the realignment of psychoanalytic thought and practice away from Freudian drive theory and toward a contemporary appreciation of clinical process in its interactive, enactive, and participatory dimensions. Newly introduced by series editor Donnel Stern, The Fallacy of Understanding and The Ambiguity of Change are richly deserving of the designation “contemporary classics” of psychoanalysis.