ذهن گسسته ۲۰۱۳
The Dissociative Mind 2013

الیزابت هاول، با بهره‌گیری از آثار پیشگامانه‌ای چون ژانه، فروید، سالیوان و فیربرن و با استناد گسترده به منابع جدید، مدلی جامع از ذهن تجزیه‌شده (Dissociative Mind) ارائه می‌دهد. از نظر او، تجزیه در زندگی روزمره نفوذ دارد؛ این یک استراتژی بقای ساختاریافته‌ی ارتباطی است که از نیاز ذهن به تعامل با دیگرانی که ترسناک هستند اما هنوز به شدت مورد نیازند، ناشی می‌شود. برای درمانگران، حالات خودِ تجزیه‌شده از جمله مواد اولیه‌ی روزمره‌ی کار بالینی هستند و در رویاها، همانندسازی‌های فرافکنانه و کنش‌نمایی‌ها (enactments) بروز پیدا می‌کنند. از سوی دیگر، تجزیه‌ی مرضی زمانی رخ می‌دهد که روان توسط تروما غرق شود و نشان‌دهنده‌ی فروپاشی ارتباط و چسبیدن اعتیادگونه به راهکارهای تجزیه‌ای است.

هاول رابطه‌ی الگوهای مجزای دلبستگی، دلبستگی سازمان‌نیافته، ذهن‌سازی و حذف دفاعی را با فرآیندهای تجزیه‌ای به طور کلی و با انواع خاصی از راهکارهای تجزیه‌ای بررسی می‌کند. کنش‌نمایی‌ها به عنوان راه‌های ناخودآگاه و رویه‌ای برای بودن با دیگران بازتعریف می‌شوند که اغلب منجر به سیستم‌های مجزای دلبستگی می‌شوند. پدیده‌های بالینی مرتبط با شکافتگی (splitting) به مدلی از “تجزیه‌ی مبتنی بر دلبستگی” اختصاص داده می‌شوند که در آن حالات خودِ تجزیه‌شده‌ی متناوب در امتداد محور ترومای ارتباطی توسعه می‌یابند. فصل‌های بعدی کتاب به بررسی تجزیه در رابطه با خودشیفتگی مرضی، ایجاد و بازتولید جنسیت و روان‌پریشی می‌پردازند.

هاول با ایده‌ای ظریف، لحنی متفکرانه و کاربردهای بالینی گسترده و عمیق، خواننده را از عصب‌فیزیولوژی به نظریه‌ی دلبستگی، سپس به درمان بالینی حالات ترومایی و در نهایت به واقعیت شرارت می‌برد. این کتاب مروری ماهرانه بر ادبیاتی است که تا نوشته‌های برومبرگ، استرن، رایل و دیگران امتداد می‌یابد. کتاب “ذهن تجزیه‌شده” که نقطه‌ی اوج درک معاصر از تجزیه در رابطه با رشد و روان‌پریشی است، برای بسیاری از خوانندگان بالینی خود یک ماجراجویی و یک آموزش خواهد بود.

Drawing on the pioneering work of Janet, Freud, Sullivan, and Fairbairn and making extensive use of recent literature, Elizabeth Howell develops a comprehensive model of the dissociative mind. Dissociation, for her, suffuses everyday life; it is a relationally structured survival strategy that arises out of the mind’s need to allow interaction with frightening but still urgently needed others. For therapists dissociated self-states are among the everyday fare of clinical work and gain expression in dreams, projective identifications, and enactments. Pathological dissociation, on the other hand, results when the psyche is overwhelmed by trauma and signals the collapse of relationality and an addictive clinging to dissociative solutions.

Howell examines the relationship of segregated models of attachment, disorganized attachment, mentalization, and defensive exclusion to dissociative processes in general and to particular kinds of dissociative solutions. Enactments are reframed as unconscious procedural ways of being with others that often result in segregated systems of attachment. Clinical phenomena associated with splitting are assigned to a model of “attachment-based dissociation” in which alternating dissociated self-states develop along an axis of relational trauma. Later chapters of the book examine dissociation in relation to pathological narcissism; the creation and reproduction of gender; and psychopathy.

Elegant in conception, thoughtful in tone, broad and deep in clinical applications, Howell takes the reader from neurophysiology to attachment theory to the clinical remediation of trauma states to the reality of evil. It provides a masterful overview of a literature that extends forward to the writings of Bromberg, Stern, Ryle, and others. The capstone of contemporary understandings of dissociation in relation to development and psychopathology, The Dissociative Mind will be an adventure and an education for its many clinical readers.