سازندگان ناوهای جنگی: چگونگی ساخت و تجهیز ناوگان اصلی بریتانیا ۲۰۱۳
The Battleship Builders: Constructing and Arming British Capital Ships 2013

چگونه کشتی‌سازان، تولیدکنندگان موتور و دیگران متحد شدند تا ناوگان بزرگ بریتانیا را بسازند: «به‌شکلی عالی نوشته شده… یکی از بهترین عناوین دریایی که دیده‌ام.»—اخبار دریایی

پرتاب HMS Dreadnought در سال 1906، اولین نبردناو تماماً مسلح جهان، تمام ناوگان‌های جنگی موجود را منسوخ کرد، اما در عین حال مزیت عددی نیروی دریایی سلطنتی را که برای دهه‌ها با هزینه‌ی گزاف حفظ شده بود، از بین برد. بریتانیا که در حال حاضر در همان مسابقه‌ی تسلیحاتی با آلمان درگیر بود، فوراً نیاز داشت تا یک ناوگان جنگی کاملاً جدید از این کشتی‌های بزرگ‌تر، پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر بسازد.

در این زمینه، بریتانیا به‌طرز چشمگیری موفق شد؛ در کمی بیش از یک دهه، پنجاه فروند از این کشتی‌ها تکمیل شدند، تقریباً دو برابر مقداری که آلمان به دست آورد. این امر تنها با وجود شبکه‌ی صنعتی عظیمی از کشتی‌سازان، تولیدکنندگان موتور، ناوگان تسلیحاتی و تولیدکنندگان متخصص زره امکان‌پذیر شد که سهم آن‌ها در ناوگان بزرگ اغلب نادیده گرفته می‌شود. این دستاورد قهرمانانه، و چگونگی انجام آن، موضوع این کتاب است. این کتاب ظهور مجتمع‌های صنعتی بزرگ را که نقش کلیدی در این موفقیت داشتند، ترسیم می‌کند، به واکنش‌ها نسبت به تغییرات فنی سریع نگاهی می‌اندازد و سیاست‌های تأمین بودجه‌ی این تلاش ملی عظیم را، هم قبل و هم بعد از جنگ جهانی اول، تجزیه و تحلیل می‌کند. همچنین تلاش می‌کند تا هزینه‌ی واقعی – و ارزش – ناوگان بزرگ را از نظر منابع مصرف‌شده ارزیابی کند. و در نهایت، از طریق مقایسه، اثرات رکود پس از جنگ، انقباض صنعتی و واکنش‌های بسیار متفاوت به تسلیح مجدد در آستانه جنگ جهانی دوم را شرح می‌دهد.

شامل تصاویر

How shipbuilders, engine manufacturers, and more united to build Britain’s Grand Fleet: “Superbly written…One of the best naval titles I have seen.”—Marine News
 
The launch in 1906 of HMS Dreadnought, the world’s first all-big-gun battleship, rendered all existing battle fleets obsolete, but at the same time it wiped out the Royal Navy’s numerical advantage, so expensively maintained for decades. Already locked in the same arms race with Germany, Britain urgently needed to build an entirely new battle fleet of these larger, more complex, and costlier vessels.
 
In this she succeeded spectacularly; in little over a decade fifty such ships were completed, almost exactly double what Germany achieved. It was only made possible by a vast industrial nexus of shipbuilders, engine manufacturers, armament fleets, and specialist armor producers, whose contribution to the Grand Fleet is too often ignored. This heroic achievement, and how it was done, is the subject of this book. It charts the rise of the large industrial conglomerates that were key to this success, looks at the reaction to fast-moving technical changes, and analyzes the politics of funding this vast national effort, both before and beyond the Great War. It also attempts to assess the true cost—and value—of the Grand Fleet in terms of the resources consumed. And finally, by way of contrast, it describes the effects of the postwar recession, industrial contraction, and the very different responses to rearmament in the run up to the Second World War.
 
Includes photographs