هنر و علوم انسانی در باب تغییرات زیست‌محیطی و آب و هوایی ۲۰۲۲
The Arts and Humanities on Environmental and Climate Change 2022

هنرها و علوم انسانی در مواجهه با تغییرات زیست‌محیطی و اقلیمی، به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه نهادهای فرهنگی و مجموعه‌های آن‌ها می‌توانند از هدفی که با جامعه علمی مشترک است، پشتیبانی کنند: ایجاد جامعه‌ای آگاه به مسائل اقلیمی که به شیوه‌ای آگاهانه با مسائل زیست‌محیطی و تغییرات اقلیمی درگیر شود.

هنگامی که محققان، متصدیان موزه و مربیان از هنرها و علوم انسانی برای شکل‌دهی به بحث‌ها درباره تغییرات زیست‌محیطی و اقلیمی استفاده می‌کنند، می‌توانند مخاطبان بسیار گسترده‌تری را در یادگیری، گفتگو و اقدام درگیر کنند، کاری که علم به تنهایی قادر به انجام آن نیست. ساتون با نشان دادن اینکه چگونه منابع آرشیوی و مبتنی بر اشیاء می‌توانند به عنوان شواهد حیاتی برای تغییر عمل کنند، نشان می‌دهد که چگونه سوابق تاریخی، همراه با واقعیت معاصر، می‌توانند ارتباطات شخصی‌تری با آنچه بسیاری آن را تجربه‌ای دور می‌دانند، یعنی تغییرات اقلیمی، ایجاد کنند. این کتاب با ارائه نمونه‌های ارزشمندی از مجموعه‌های موزه‌ای مورد استفاده در بحث‌های مربوط به تغییرات زیست‌محیطی و اقلیمی، به اشتراک می‌گذارد که چگونه تصاویر تاریخی و نقاشی‌های منظره تغییرات را در طول زمان نشان می‌دهند؛ و چگونه شواهد مستند به شکل گزارش‌های باستان‌شناسی، گزارش‌های کشتی‌ها، یادداشت‌های روزانه هنری دیوید ثورو و گزارش‌های محلی از شرایط هاکی روی برکه برای دسترسی آسان‌تر به داده‌های اقلیمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. تصاویر، سوابق شخصی و اسناد حرفه‌ای نقش مهمی به عنوان اشیاء مرزی و داده‌های نیابتی ایفا می‌کنند. ساتون استدلال می‌کند که این منابع اقلیمی ارزشمند هستند زیرا تغییرات اقلیمی را شخصی می‌کنند و مخاطبانی را جذب می‌کنند که علاقه کمتری به یک رویکرد علمی دارند. این رویکرد توسط موزه‌ها و متحدان تحقیقاتی آن‌ها برای مشارکت عمومی و ایجاد ارتباط نهادی کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کتاب هنرها و علوم انسانی در مواجهه با تغییرات زیست‌محیطی و اقلیمی برای خوانندگانی که به دنبال راه‌هایی برای گسترش مشارکت در مسائل زیست‌محیطی و اقلیمی هستند، بسیار جذاب خواهد بود. ایده‌های به اشتراک گذاشته شده در اینجا همچنین باید الهام‌بخش طیف گسترده‌ای از متخصصان، به ویژه کسانی که در حال نوشتن، طراحی و انتخاب مطالب برای مشارکت عمومی در موزه‌ها، برای تحقیقات گسترده‌تر و برای رسانه‌ها هستند، عمل کند.

The Arts and Humanities on Environmental and Climate Change examines how cultural institutions and their collections can support a goal shared with the scientific community: creating a climate-literate public that engages with environmental issues and climate change in an informed way.

When researchers, curators, and educators use the arts and humanities to frame discussions about environmental and climate change, they can engage a far wider public in learning, conversation, and action than science can alone. Demonstrating that archival and object-based resources can act as vital evidence for change, Sutton shows how the historical record, paired with contemporary reality, can create more personal connections to what many consider a remote experience: the changing climate. Providing valuable examples of museum collections used in discussions of environmental and climate change, the book shares how historic images and landscape paintings demonstrate change over time; and how documentary evidence in the form of archaeological reports, ships logs, Henry David Thoreau’s journals, and local reports of pond hockey conditions are being used to render climate data more accessible. Images, personal records, and professional documents have critical roles as boundary objects and proxy data. These climate resources, Sutton argues, are valuable because they make climate change personal and attract a public less interested in a scientific approach. This approach is underused by museums and their research allies for public engagement and for building institutional relevancy.

The Arts and Humanities on Environmental and Climate Change will be most interesting to readers looking for ways to broaden engagement with environmental and climate issues. The ideas shared here should also act as inspiration for a broad spectrum of practitioners, particularly those writing, designing, and curating public engagement materials in museums, for wider research, and for the media.