سالنامه روانکاوی، جلد ۲۰ ۲۰۱۳
The Annual of Psychoanalysis, V. 20 2013

جلد ۲۰ سالنامه‌ی روانکاوی، با مهارت تمام، پهنه‌ی وسیع تحلیل را در بر می‌گیرد و شامل بخش‌هایی با عناوین «مطالعات نظری»، «مطالعات بالینی»، «روانکاوی کاربردی» و «روانکاوی و فلسفه» است. بخش اول با بررسی موشکافانه‌ی آرنولد مدل در مورد ماهیت متناقض خود آغاز می‌شود، بحثی که با جان گدو به شکلی تحریک‌آمیز مطرح شده است. مدل بر این واقعیت تمرکز می‌کند که خود، همزمان همگانی و خصوصی، وابسته و خودمختار است. در ادامه، آلیس روزن سورف به بررسی انگیزش ذاتی و فرآیندهای تنظیمی محافظت از خود از دیدگاه پژوهش‌های اخیر در زمینه‌ی نوزادی می‌پردازد. ایده‌ی او در مورد یک مدل دو مسیره مادام‌العمر از خود و ارتباط، به ایجاد یک خط مبنای هنجاری کمک می‌کند که می‌تواند تئوری روانکاوی را تثبیت کند. جورج مال سهم قابل توجهی در مطالعات فروید با ارائه گاه‌شماری جدیدی از آثار فروید و تعداد صفحات آنها در ویرایش استاندارد ایفا می‌کند. این بخش با «شبه‌آزمایش درباره‌ی انزجار» اثر رابرت گالاتزر-لوی و مایر گروبر به پایان می‌رسد. آنها این فرضیه را آزمایش و رد می‌کنند که انزجار یک پاسخ عاطفی به یک حس انتزاعی از بی‌نظمی است، نه یک دگردیسی از یک تجربه‌ی عینی و بدنی، و این کار را با بررسی نظام‌مند ارجاعات به مفاهیم انزجار در عهد عتیق انجام می‌دهند.

بخش دوم، با عنوان «مطالعات بالینی»، با شرح جذاب هنری اسمیت از مفهوم «خاطرات پوششی» فروید به یک نظریه در مورد پوشش‌دهی آغاز می‌شود که به فرآیند کلی سازماندهی محتوای ذهنی اشاره دارد. او تز خود را با استناد به «زبان پوششی» به کار رفته توسط یک بیمار در طول تحلیل خود نشان می‌دهد. ارنست وولف در ادامه به بررسی تنش بین «دانشمند» و «درمانگر» بودن در فروید و پیروانش می‌پردازد تا مبارزات درون جنبش روانکاوی را روشن کند و به تبیین نگرش‌های کنونی نسبت به پرهیز، بی‌طرفی و ارضای نیازها کمک کند. کنت نیومن بر همین سه‌گانه‌ی دستورالعمل‌های فنی تمرکز می‌کند. او، به پیروی از وینیکات و کوهوت، استدلال می‌کند که تحلیل‌گران تنها با تبدیل شدن به اشیاء «قابل استفاده» و ایجاد یک محیط تحلیلی بهینه‌پاسخ، می‌توانند محیط‌های داخلی خصمانه‌ی بیماران خود را تغییر دهند.

مجموعه‌ای غنی از مطالعات تحلیلی کاربردی، بخش سوم این جلد را تشکیل می‌دهد. فصل‌های جداگانه بر کودکی ونسان ونگوگ (دبلیو. دبلیو. مایسنر)؛ فرآیند شفای روان‌شناختی به تصویر کشیده شده در رمان سیلاس مارنر اثر جورج الیوت (ریچارد آلموند)؛ معنای خود-روان‌شناختی «برادری خونی» در رمان زنان عاشق اثر دی. اچ. لارنس (جیمز کوان)؛ عرفان وجدآمیز در قدیس هندی قرن نوزدهم، سری راماکریشنا (سودهیر کاکار)؛ فروپاشی خانواده‌ی تیرون در نمایشنامه‌ی سفر طولانی روز در شب اثر یوجین اونیل (فرانک و آنت لاکمن)؛ و ماهیت و اهمیت تحلیلی واکنش زیبایی‌شناختی فروید به مجسمه‌ی موسی اثر میکل‌آنژ (گری گلداسمیت) تمرکز دارند. در نهایت، در بخش چهارم، جورج بروک به بررسی دانش روان‌شناختی عرفی زندگی روزمره، یعنی دانش غیرروانکاوی که بخش زیادی از روانکاوی بالینی در نهایت به آن وابسته است، می‌پردازد.

در مجموع، چهار بخش جلد ۲۰ سالنامه، مروری هیجان‌انگیز از روانکاوی معاصر ارائه می‌دهند. بخش اول روندهای اخیر در نظریه‌پردازی روانکاوی و آزمایش گزاره‌های روانکاوی را برجسته می‌کند. بخش دوم به بررسی ارتباط دیدگاه‌های نظری جدید با کار بالینی می‌پردازد. بخش سوم کاربرد این دیدگاه‌های جدید را در تحلیل روان‌شناختی زندگی‌نامه‌ای و ادبی نشان می‌دهد. و بخش چهارم به طور تحریک‌آمیزی نقاط اتصال بین ایده‌ها و نگرش‌های روزمره و اصول عمل روانکاوی را بررسی می‌کند.

Volume 20 of The Annual of Psychoanalysis ably traverses the analytic canvas with sections on “Theoretical Studies,” “Clinical Studies,” “Applied Psychoanalysis,” and “Psychoanalysis and Philosophy.” The first section begins with Arnold Modell’s probing consideration of the paradoxical nature of the self, provocatively discussed with John Gedo. Modell focuses on the fact that the self is simultaneously public and private, dependent and autonomous. Alice Rosen Soref next explores innate motivation and self-protective regulatory processes from the standpoint of recent infancy research; her notion of a lifelong two-track model of self and relatedness helps establish a normative baseline that can anchor psychoanalytic theory. George Mahl makes an interesting contribution to Freud studies in the form of a new chronology of Freud’s works and the number of pages they contain in the Standard Edition. The section ends with Robert Galatzer-Levy and Mayer Gruber’s “quasi-experiment about disgust.” They test and disconfirm the hypothesis that disgust is an affective response to an abstract sense of disorder rather than a transformation of a concrete, bodily experience by systematically exploring references to concepts of disgust in the Old Testament.

Section II, on “Clinical Studies,” opens with Henry Smith’s fascinating elaboration of Freud’s notion of “screen memories” into a theory of screening that denotes the general process by which mental content is organized. He illustrates his thesis by invoking the “screen language” employed by a patient throughout her analysis. Ernest Wolf next explores the tension between being a “scientist” and a “healer” in Freud and his followers to illuminate struggles within the psychoanalytic movement and to help account for current attitudes toward abstinence, neutrality, and gratification. Kenneth Newman focuses on this same triptych of technical precepts. He argues, in the spirit of Winnicott and Kohut, that analysts can only alter the hostile internal environments of their patients by becoming “usable” objects and cultivating an optimally responsive analytic environment.

A particularly rich collection of applied analytic studies forms Section III of the volume. Individual chapters focus on the childhood of Vincent van Gogh (W. W. Meissner); the psychological healing process depicted in George Eliot’s Silas Marner (Richard Almond); the self-psychological meaning of “blood brotherhood” in D. H. Lawrence’s Women in Love (James Cowan); ecstatic mysticism in the 19th-century Indian saint Sri Ramakrishna (Sudhir Kakar); the disintegration of the Tyrone family in Eugene O’Neill’s Long Day’s Journey into Night (Frank and Annette Lachmann); and the nature and analytic significance of Freud’s aesthetic response to Michelangelo’s Moses (Gary Goldsmith). Finally, in Section IV, George Brook examines the commonsense psychological knowledge of everyday life, that is, the nonpsychoanalytic knowledge on which much of clinical psychoanalysis ultimately depends.

Taken together, the four sections of Volume 20 of The Annual offer an exciting overview of contemporary psychoanalysis. Section I highlights recent trends in psychoanalytic theorizing and the testing of psychoanalytic propositions; Section II explores the relevance of new theoretical perspectives to clinical work; Section III demonstrates the applicability of these new perspectives to psychobiographical and literary analysis; and Section IV provocatively explores the points of connection between everyday ideas and attitudes and the tenets of psychoanalytic practice.