خیال‌پردازی‌های روانکاو ۲۰۱۹
The Analyst’s Reveries 2019

در حالی که استفاده از خیالات و رویاپردازی‌های تحلیلگر در کار با بیماران اخیراً افزایش یافته است، بررسی انتقادی کمی در مورد ارزش آن و مشکلاتی که ممکن است به همراه داشته باشد، صورت گرفته است. کتاب *خیالات تحلیلگر* ضمن نشان دادن تقدیر روزافزون از استفاده تحلیلگر از رویاپردازی‌های خود، تفاوت‌های مهم بین پیروان پسابیونی را در تعریف و استفاده بالینی از رویاپردازی آشکار می‌سازد. فرد بوش به این مسئله می‌پردازد که آیا این نکته به طور کامل مورد توجه قرار گرفته است که برخی از پیروان پسابیونی، پارادایم جدید و رادیکالی را برای آنچه در روانکاوی شفابخش است، پیشنهاد می‌کنند یا خیر.

بوش پس از جستجوی ریشه‌های استفاده تحلیلگر از رویاپردازی در آثار بیون و پرسش از اینکه آیا بیون در این زمینه یک بیونی بوده است یا خیر، با دقت به بررسی آثار برخی از پیروان پسابیونی می‌پردازد و راه‌های قانع‌کننده‌ای را برای تفکر در مورد سودمندی‌ها و محدودیت‌های استفاده تحلیلگر از رویاپردازی می‌یابد. او به بررسی سؤالاتی از جمله موارد زیر می‌پردازد:

• رویاپردازی از کدام بخش ذهن پدیدار می‌شود؟
• منشاء آن چگونه امکانات تحول‌آفرینی آن را شکل می‌دهد؟
• آیا ما در مفهوم‌سازی آنچه بازنمایی نشده است، بیش از حد تعمیم می‌دهیم، و آیا با مشکل مربوط به مثبت کاذب روبرو هستیم؟
• آیا رویاها برابر با فهم هستند و در مورد قابلیت تعمیم رویاپردازی مشترکاً ایجاد شده چه می‌توان گفت؟

بوش نتیجه می‌گیرد که پتانسیل رویاپردازی در درجه اول از طریق تداعی‌های خودِ تحلیلگر آشکار می‌شود، که این امر به تحلیلگر کمک می‌کند تا آن را از بسیاری از احتمالات دیگر، از جمله انتقال متقابل تحلیلگر، متمایز کند. او به اهمیت تبدیل رویاپردازی‌ها به تفسیرهای کلامی اعتقاد دارد، نکته‌ای بحث‌برانگیز در بین پیروان پسابیونی. بوش در پایان به وظیفه دشوار طبقه‌بندی رویاپردازی‌های تحلیلگر بر اساس درجه بازنمایی آنها می‌پردازد.

کتاب *خیالات تحلیلگر* برای روانکاوان و روان‌درمانگران روانکاوی بسیار جالب خواهد بود.

While the use of the analyst’s own reveries in work with patients has increased in recent times, there has been little critical inquiry into its value, and the problems it may lead to. The Analyst’s Reveries finds increasing veneration for the analyst’s use of their reveries, while revealing important differences amongst post-Bionians in how reverie is defined and used clinically. Fred Busch ponders if it has been fully recognized that some post-Bionions suggest a new, radical paradigm for what is curative in psychoanalysis.

After searching for the roots of the analyst’s use of reverie in Bion’s work and questioning whether in this regard Bion was a Bionian, Busch carefully examines the work of some post-Bionians and finds both convincing ways to think about the usefulness and limitations of the analyst’s use of reverie. He explores questions including:

• From what part of the mind does a reverie emerge?
• How does its provenance inform its transformative possibilities?
• Do we over-generalize in conceptualizing what is unrepresented, with the corresponding problem of false positives?
• Do dreams equal understanding and what about the generalizability of the co-created reverie?

Busch concludes that it is primarily through the analyst’s own associations that the reverie’s potential is revealed, which further helps the analyst distinguish it from many other possibilities, including the analyst’s countertransference. He believes in the importance of converting reveries into verbal interpretations, a controversial point amongst post-Bionians. Busch ends with the difficult task of classifying the analyst’s reveries based on their degree of representation.

The Analyst’s Reveries will be of great interest to psychoanalysts and psychoanalytic psychotherapists.