آموزش علوم به کودکان ۲۰۱۰
Teaching Children Science 2010

در اوایل قرن بیستم، برنامه‌ی درسی‌ای تحت عنوان «مطالعه‌ی طبیعت» در سیستم‌های آموزشی شهرهای بزرگ، حومه‌های شهری متصل به خطوط تراموا، شهرهای کوچک و حتی مدارس روستایی تک‌اتاقه شکوفا شد. این رویکرد مبتنی بر مشاهده‌ی مستقیم اشیاء به منظور شناخت جهان طبیعی، نخستین تلاش سیستماتیک برای معرفی علم به آموزش ابتدایی بود و در دورانی پدید آمد که نهادهایی مانند باغ‌وحش‌ها، باغ‌های گیاه‌شناسی، موزه‌های تاریخ طبیعی و پارک‌های ملی، این ایده را ترویج می‌کردند که شناخت مستقیم طبیعت به نفع یک ملتِ به‌طور فزاینده شهری و صنعتی خواهد بود.

کتاب *آموزش علم به کودکان*، تاریخ قطعیِ این جنبشِ فراگیرِ مطالعه‌ی طبیعت است و بر انگیزه‌های علمی، آموزشی و اجتماعی‌ای تأکید دارد که معلمان، عمدتاً زنان، را تشویق می‌کرد تا در داخل و خارج از کلاس‌های درس خود به کاوش در طبیعت بپردازند. سالی گریگوری کولستد، با زنده‌کردنِ تصویر مربیان و اصلاح‌طلبانی که از طریق مدارسِ مستقر در محوطه‌ی دانشگاه‌ها، برنامه‌های تابستانی، کتاب‌های درسی و سخنرانی‌های عمومی، مطالعه‌ی طبیعت را پیش بردند، این تاریخ را به تصویر می‌کشد. در عرض یک نسل، این رویکرد عملی بسیار موفق، از مدارس دولتی فراتر رفت و به اردوهای تابستانی، فعالیت‌های بعد از مدرسه و جنبش پیشاهنگی راه یافت. اگرچه تنوع غنی کلاس‌های مطالعه‌ی طبیعت، سرانجام جای خود را به برنامه‌های درسیِ به‌طور فزاینده استانداردشده داد، اما کولستد میراث آن را در گیاهان و حیوانات زنده‌ای که در کلاس‌های درس و سفرهای علمیِ محیط‌زیستی نگهداری می‌شوند و همچنان بخش‌های اصلی آموزش علوم امروزی هستند، می‌یابد.

In the early twentieth century, a curriculum known as nature study flourished in major city school systems, streetcar suburbs, small towns, and even rural one-room schools. This object-based approach to learning about the natural world marked the first systematic attempt to introduce science into elementary education, and it came at a time when institutions such as zoos, botanical gardens, natural history museums, and national parks were promoting the idea that direct knowledge of nature would benefit an increasingly urban and industrial nation.

The definitive history of this once pervasive nature study movement, TeachingChildren Science emphasizes the scientific, pedagogical, and social incentives that encouraged primarily women teachers to explore nature in and beyond their classrooms. Sally Gregory Kohlstedt brings to vivid life the instructors and reformers who advanced nature study through on-campus schools, summer programs, textbooks, and public speaking. Within a generation, this highly successful hands-on approach migrated beyond public schools into summer camps, afterschool activities, and the scouting movement. Although the rich diversity of nature study classes eventually lost ground to increasingly standardized curricula, Kohlstedt locates its legacy in the living plants and animals in classrooms and environmental field trips that remain central parts of science education today.