سامانه‌های پایدار روستایی ۲۰۱۶
Sustainable Rural Systems 2016

در عصر نئولیبرال که جوامع در کشورهای توسعه‌یافته به غذاهای ارزان‌قیمت تولید انبوه وابسته هستند و استانداردهای زندگی بر مصرف بالای انرژی و مواد غیرقابل تجدید بنا شده‌اند، این کتاب به بررسی اهمیت رو به رشد سیستم‌های پایدار در مناطق روستایی می‌پردازد. با تکیه بر طیف وسیعی از مطالعات موردی روزآمد، که عمدتاً در بریتانیا انجام شده‌اند، کتاب حاضر تحلیلی عمیق از پیشرفت‌های حاصل‌شده در راستای پایداری در سیستم‌های روستایی ارائه می‌دهد و به طور خاص بر کشاورزی پایدار و جوامع روستایی پایدار تمرکز دارد. نویسندگان، چشم‌اندازی از سیستم‌های مختلف پایداری ارائه می‌دهند که در حال حاضر در کشورهای توسعه‌یافته به کار گرفته می‌شوند. آن‌ها مسائل کلیدی زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی، از جمله پساتولیدگرایی، شبکه‌های غذایی «جایگزین»، کشاورزی ارگانیک، غذاهای تراریخته، حفاظت از محیط زیست، برنامه‌های توسعه روستایی، گردشگری پایدار، طرح‌های آموزش محلی و مشارکت جوامع را برجسته می‌کنند. مطالعات گوناگون، درس‌های مهمی در جستجوی مداوم برای پایداری بیشتر ارائه می‌دهند و مسیرهای مثبتی را برای اقدامات سیاستی آینده پیشنهاد می‌کنند.

In a neo-liberal era where society in the Developed World is reliant on mass-produced cheap foods, and living standards are based on high consumption of non-renewable energy and materials, this book investigates the growing significance of sustainable systems in rural areas. Drawing on a wide range of topical case studies, primarily in the UK, it provides an in-depth analysis of the progress made towards sustainability within rural systems, focusing specifically upon sustainable agriculture and sustainable rural communities. The authors provide an overview of the various systems of sustainability currently being applied in the Developed World. They highlight key environmental, economic and social issues, including post-productivism, ‘alternative’ food networks, organic farming, GM foods, conservation, rural development programmes, sustainable tourism, local training schemes and community participation. The various studies provide important lessons in the ongoing search for greater sustainability and suggest positive directions for future policy practice.