پرده نمایش، فرهنگ، روان ۲۰۱۶
Screen, Culture, Psyche 2016

کتابِ «پرده، فرهنگ، روان»، تحولات اخیر در رویکردهای یونگی به تحلیل رسانه را روشن می‌سازد و نشان می‌دهد که چگونه نظریه‌های روانکاوانه برای تفسیر فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی اقتباس شده‌اند. این کتاب با استفاده از روش‌های پسا‌یونگی، به خوانشی عمیق از طیف گسترده‌ای از فیلم‌ها می‌پردازد. این نوع خوانش‌ها می‌توانند نشان دهند که چگونه برخی فیلم‌ها، فرافکنی‌های روانشناختی نه تنها سازندگان خود، بلکه تماشاگرانشان را نیز منعکس می‌کنند و ارزیابی می‌کنند که فیلم‌ها چگونه با روان نویسنده درگیر می‌شوند. جان ایزود با هدف فراتر رفتن از نظریه‌های موجود، این پرسش را بررسی می‌کند که آیا تحلیل یونگی از پرده می‌تواند برای تماشاگران عادی فیلم کارآمد باشد یا خیر – آیا آنچه برای محقق کاربرد دارد، می‌تواند برای افرادی که زمینه‌ای در ایده‌های یونگ ندارند نیز صادق باشد؟

جان ایزود از طریق خوانش‌های دقیق تعدادی از فیلم‌ها و برنامه‌ها، کار انجام شده قبلی توسط تحلیلگران فیلم یونگی را توسعه می‌دهد و به تأمل در مورد سطح تعامل مخاطب می‌پردازد. این کتاب با ارائه خوانش‌های عمیق از فیلم‌های کارگردانی‌شده توسط کوبریک و برناردو برتولوچی، و همچنین کمدی‌های هجوآمیز، مستندها و وسترن‌های قرن بیست و یکم، میزان موفقیت آن‌ها در ایجاد تأثیر روان‌شناختی بر تماشاگران، مشابه تأثیری که فیلم‌های مشابه بر نویسندگان یونگی داشته‌اند را بررسی می‌کند. نویسنده به این نتیجه می‌رسد که متون پرده‌ای که بیشترین احتمال را برای تأثیرگذاری بر فرهنگ مخاطب از طریق نیروی روان‌شناختی جمعی خود دارند، در دو انتهای مخالف طیف اندازه و بودجه قرار می‌گیرند: مستندهای بسیار شخصی و تأثیرگذارترین فیلم‌های ژانر جریان اصلی.

این متن نوآورانه، برای روانکاوان و درمانگران، و همچنین دانشجویان و پژوهشگران فیلم که علاقه‌مند به درک این موضوع هستند که چگونه محصولات پرده‌ای از نظر روان‌شناختی برای درگیر کردن بیننده عمل می‌کنند، ضروری خواهد بود.

Screen, Culture, Psyche illuminates recent developments in Jungian modes of media analysis, and illustrates how psychoanalytic theories have been adapted to allow for the interpretation of films and television programmes, employing Post-Jungian methods in the deep reading of a whole range of films. Readings of this kind can demonstrate the way that some films bear the psychological projections not only of their makers but of their audience, and assess the manner in which films engage the writer’s own psyche. Seeking to go beyond existing theories, John Izod explores the question of whether Jungian screen analysis can work for ordinary filmgoers – can what functions for the scholar be said to be true for people without a background in Jung’s ideas?

Through detailed readings of a number of films and programmes, John Izod builds on the work previously done by Jungian film analysts, and moves on to contemplate the level of audience engagement. Offering deep readings of films directed by Kubrick and Bernardo Bertolucci, as well as satirical comedy, documentaries and twenty-first century Westerns, the book explores the extent to which they manage to make the psychological impact on spectators that films of a similar kind have done on Jungian writers. The author concludes that the screen texts with the best likelihood of impacting the culture of the audience through their collective psychological force fall at opposite ends of the size and budget range: highly personal documentaries, and the most affecting of mainstream genre movies.

This innovative text will be essential reading for psychoanalysts and therapists, as well as students and scholars of film with an interest in understanding how screen products work psychologically to engage the viewer.