مدیریت ریسک در سامانه‌های حیاتی ۲۰۱۴
Risk Management in Life-Critical Systems 2014

مدیریت ریسک به پیشگیری، تصمیم‌گیری، اقدام، مدیریت بحران و بازیابی، با در نظر گرفتن پیامدهای رویدادهای غیرمنتظره، می‌پردازد. نویسندگان این کتاب به فرآیندهای اکولوژیکی، رفتار انسانی و همچنین کنترل و مدیریت سیستم‌های حیاتی علاقه‌مند هستند، سیستم‌هایی که به طور بالقوه بسیار خودکار هستند. سه ویژگی اصلی سیستم‌های حیاتی را تعریف می‌کنند: ایمنی، کارایی و آسایش. این سیستم‌ها معمولاً منجر به مسائل پیچیده و حساس به زمان می‌شوند و می‌توانند به حوزه‌هایی مانند حمل و نقل (قطارها، اتومبیل‌ها، هواپیماها)، انرژی (هسته‌ای، مهندسی شیمی)، بهداشت، مخابرات، تولید و خدمات تعلق داشته باشند.

مباحث پوشش داده شده مربوط به اصول، روش‌ها و ابزارهای مدیریت ریسک و ارزیابی قابلیت اطمینان است: خطاهای انسانی و همچنین خرابی سیستم، مسائل اجتماعی-سازمانیِ وقوع و مدیریت بحران، کار مشارکتی از جمله همکاری انسان و ماشین و CSCW (کار مشارکتی مبتنی بر رایانه): تخصیص وظایف و عملکردها، اشتراک قدرت، تعامل، آگاهی از موقعیت، شبکه‌سازی و تکامل مدیریت و درس‌های آموخته شده از طراحی انسان محور.

Risk management deals with prevention, decision-making, action taking, crisis management and recovery, taking into account the consequences of unexpected events. The authors of this book are interested in ecological processes, human behavior, as well as the control and management of life-critical systems, which are potentially highly automated. Three main attributes define life-critical systems, i.e. safety, efficiency and comfort. They typically lead to complex and time-critical issues and can belong to domains such as transportation (trains, cars, aircraft), energy (nuclear, chemical engineering), health, telecommunications, manufacturing and services.

The topics covered relate to risk management principles, methods and tools, and reliability assessment: human errors as well as system failures, socio-organizational issues of crisis occurrence and management, co-operative work including human−machine cooperation and CSCW (computer-supported cooperative work): task and function allocation, authority sharing, interactivity, situation awareness, networking and management evolution and lessons learned from Human-Centered Design.