بازنگری مشارکت‌های عمومی-خصوصی در بخش نیرو ۲۰۱۳
Revisiting Public-Private Partnerships in the Power Sector 2013

با توجه به کمبود مزمن برق در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و نیاز به همگامی با تقاضا در همه جا، درک عوامل محرک مشارکت‌های دولتی-خصوصی (PPPs) در بخش انرژی بسیار مهم است. در حالی که بسیاری از پروژه‌های برق خصوصی به تعویق افتاده و هزینه‌های تأمین مالی افزایش یافته است، تأثیر بحران مالی جهانی کمتر از بحران‌های قبلی بود که منشأ آن‌ها کشورهای در حال توسعه بود. این تاب‌آوری ناشی از نیاز کشورهای در حال توسعه به گسترش ظرفیت تولید، اصلاحات بخش برق و چارچوب‌های نظارتی بهتر و راه حل‌های کوتاه مدت (مانند نیروگاه‌های استیجاری) است. این مطالعه شواهد حاصل از تجزیه و تحلیل آماری و نمونه‌ای از مطالعات موردی انتخاب شده را گزارش می‌کند. این مطالعه یک رویکرد تحلیلی جدید برای مدل‌سازی PPPها پیشنهاد می‌کند که از یک روش دو مرحله‌ای مبتنی بر انتخاب نمونه هکمن استفاده می‌کند و بین عواملی که تعیین می‌کنند آیا سرمایه‌گذاری خصوصی در انرژی صورت می‌گیرد یا خیر، و عواملی که بر حجم سرمایه‌گذاری تأثیر می‌گذارند، تمایز قائل می‌شود. نتایج این تجزیه و تحلیل، نتایج زیر را ارائه می‌دهد:

* هم حاکمیت عمومی و هم ابزار نظارتی در درجه اول بر تصمیم سرمایه‌گذاران برای ورود به بازارهای مختلف بخش برق تأثیر می‌گذارند، نه سطح سرمایه‌گذاری بعدی – این نشان می‌دهد که به نظر می‌رسد سرمایه‌گذاران به اندازه کافی در برابر خطرات محافظت می‌شوند.
* سازوکارهای حمایتی، مانند تعرفه‌های خرید تضمینی، برای جذب سرمایه‌گذاران در تولید انرژی‌های تجدیدپذیر بسیار مهم هستند، اما در جابجایی سرمایه‌گذاری در سوخت‌های فسیلی موفق نیستند و می‌توانند نقش بزرگ‌تری در تأثیرگذاری بر سطح سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر ایفا کنند.
* بین اثربخشی و کارایی ابزارهای جایگزین برای استقرار انرژی‌های تجدیدپذیر، یک بده بستان مهم وجود دارد. تعرفه‌های خرید تضمینی عموماً بسیار مؤثر بوده‌اند اما در سطح بالایی تعیین شده‌اند، که انگیزه‌ها برای کاهش هزینه‌ها را کاهش می‌دهد و فشارهای قابل توجهی را بر بودجه‌های ملی از قبل محدود شده وارد می‌کند. از سوی دیگر، حراج‌های رقابتی عموماً کارآمد بوده‌اند اما در ابتدا پایین بوده‌اند و همیشه مؤثرترین ابزار نیستند.
* کشورها می‌توانند با طی کردن مسیرهای مختلف، مقیاس انرژی‌های تجدیدپذیر را افزایش دهند. برای برزیل، حرکت از تعرفه‌های خرید تضمینی به حراج‌ها این امکان را فراهم کرد که هم هزینه‌ها را کاهش دهد و هم ظرفیت اضافی را مستقر کند. پرو راه برزیل را دنبال کرد و به جای معرفی تعرفه‌های خرید تضمینی، حراج‌ها را انتخاب کرد. از سوی دیگر، حرکت چین از مناقصه‌های رقابتی به تعرفه‌های خرید تضمینی، امکان داد تا اثرات اکتشافی سطح مناسب قیمت‌ها را برای جذب سرمایه‌گذاری خصوصی در انرژی‌های تجدیدپذیر تعیین کند.

Given the chronic power shortages faced by numerous developing countries, and the need everywhere to keep pace with demand, understanding the drivers of public private partnerships (PPPs) in energy is critical. While many private electricity projects have been delayed and financing costs have increased, the impact of the global financial crisis was less severe than that of previous crises that originated in developing countries. This resilience stems from developing countries’ need to expand generation capacity, electricity sector reforms and better regulatory frameworks, and short-term solutions (such as rental power plants). The study reports the evidence from statistical analysis and a sample of case studies selected based. It proposes a novel analytical approach to model PPPs, using a two-stage procedure based on Heckman’s sample selection distinguishing between those factors that determine whether private investment in energy takes place, and those that influence the volume of investment. The results of the analysis provide the following conclusions: • Both general governance and regulatory instrument primarily affect investors’ decisions to enter the various power sector markets, not the subsequent level of investment – indicating that investors seem to be adequately protected against risks. • Support mechanisms, like feed-in tariffs, are crucial for attracting investors in renewable generation, but they do not succeed in displacing fossil fuel investment and they could play a bigger role in affecting the level of investment in renewables. • There is a significant trade-off between effectiveness and efficiency of alternative instruments for deploying renewables. Feed-in tariffs tended to be quite effective but to be set on the high side, reducing incentives to cut costs and posing significant strains on already stripped national budgets. Competitive auctions, on the other hand have tended to be efficient but initially low and not always the most effective instrument. • Countries can scale up renewables following different paths. For Brazil, the move from feed-in tariffs to auctions enabled it to both reduce costs and deploy additional capacity. Peru followed in Brazil’s path, opting for auctions instead of introducing feed-in tariffs. On the other hand, China’s move from competitive tenders to feed-in tariffs allowed for discovery effects to determine the right level of prices to attract private investment in renewables.