چشم‌اندازهای مهندسی تاب‌آوری، جلد ۱: حساس ماندن به احتمال شکست ۲۰۱۶
Resilience Engineering Perspectives, Volume 1: Remaining Sensitive to the Possibility of Failure 2016

در رویکرد مهندسی تاب‌آوری به ایمنی، شکست‌ها و موفقیت‌ها به عنوان دو نتیجه متفاوت از یک فرآیند اساسی واحد در نظر گرفته می‌شوند: نحوه‌ی کنار آمدن افراد و سازمان‌ها با محیط‌های کاری پیچیده، ناکافی مشخص‌شده و در نتیجه تا حدی غیرقابل پیش‌بینی. بنابراین، دیگر نمی‌توان ایمنی را با محدود کردن عملکرد و حذف خطرات تضمین کرد. در عوض، لازم است به طور فعال مدیریت شود که چگونه افراد و سازمان‌ها آنچه را که انجام می‌دهند، برای مطابقت با شرایط فعلی محل کار، با معاوضه کارایی و دقت و با تصمیم‌گیری‌های قربانی‌کننده، تنظیم می‌کنند. مجموعه مطالعات اشگیت در مهندسی تاب‌آوری، روش‌ها، اصول و تجربیات جدیدی را ترویج می‌کند که می‌تواند رویکردهای مدیریت ایمنی تثبیت‌شده را تکمیل کند و بینش‌ها و راهنمایی‌های ارزشمندی را برای متخصصان و محققان در تمام حوزه‌های بحرانی ایمنی فراهم کند. در حالی که این مطالعات مربوط به تمام سیستم‌های پیچیده است، اما به طور خاص برای بخش‌های پرخطر مانند هوانوردی، حمل و نقل زمینی، ارتش، تولید و توزیع انرژی و مراقبت‌های بهداشتی مورد توجه است. به‌صورت دوره‌ای در این مجموعه، جلدهای ویراستاری‌شده‌ای با عنوان “چشم‌اندازهای مهندسی تاب‌آوری” منتشر خواهد شد. جلد اول، “حساس ماندن به احتمال شکست”، مجموعه‌ای از ۲۰ فصل از متخصصان بین‌المللی را ارائه می‌دهد. این مجموعه به مسائل مهمی مانند اندازه‌گیری‌ها و مدل‌ها، استفاده از رویه‌ها برای تضمین ایمنی، رابطه بین تاب‌آوری و استحکام، مدیریت ایمنی و استفاده از تحلیل ریسک می‌پردازد. شش فصل پایانی از گزارش یک حادثه جدی پزشکی استفاده می‌کنند تا به طور ملموس‌تری نشان دهند که چگونه مهندسی تاب‌آوری می‌تواند تفاوت ایجاد کند، هم در درک چگونگی وقوع حوادث و هم در آنچه یک سازمان می‌تواند برای تاب‌آورتر شدن انجام دهد.

In the resilience engineering approach to safety, failures and successes are seen as two different outcomes of the same underlying process, namely how people and organizations cope with complex, underspecified and therefore partly unpredictable work environments. Therefore safety can no longer be ensured by constraining performance and eliminating risks. Instead, it is necessary to actively manage how people and organizations adjust what they do to meet the current conditions of the workplace, by trading off efficiency and thoroughness and by making sacrificing decisions. The Ashgate Studies in Resilience Engineering series promulgates new methods, principles and experiences that can complement established safety management approaches, providing invaluable insights and guidance for practitioners and researchers alike in all safety-critical domains. While the Studies pertain to all complex systems they are of particular interest to high hazard sectors such as aviation, ground transportation, the military, energy production and distribution, and healthcare. Published periodically within this series will be edited volumes titled Resilience Engineering Perspectives. The first volume, Remaining Sensitive to the Possibility of Failure, presents a collection of 20 chapters from international experts. This collection deals with important issues such as measurements and models, the use of procedures to ensure safety, the relation between resilience and robustness, safety management, and the use of risk analysis. The final six chapters utilise the report from a serious medical accident to illustrate more concretely how resilience engineering can make a difference, both to the understanding of how accidents happen and to what an organisation can do to become more resilient.