تولیدمثل و تکوین در شاخه‌های فرعی جانوران ۲۰۲۱
Reproduction and Development in Minor Phyla 2021

۲۶ شاخه فرعی شناخته‌شده، شامل دسته‌های انشعابی غیرمعمولی هستند، زیرا بیشتر آن‌ها به صورت شاخه‌های بن‌بست خاتمه می‌یابند. این کتاب، فارغ از بحث در مورد تبارزایی شاخه‌های فرعی، برای اولین بار به جنبه‌های تولیدمثل و تکامل در این گروه‌های کوچک‌تر اختصاص یافته است. شاخه‌های فرعی به اندازه شاخه‌های اصلی پُرگونه نیستند (۱۷۹۵ گونه در هر شاخه در مقابل ۱۵۷۰۶۶ گونه در هر شاخه). تجمع ژن‌های زیان‌آور، باعث بروز افسردگی ناشی از خویش‌آمیزی در میان فرزندان حاصل از بکرزایی، تکثیر کلونی و هرمافرودیت‌های خودبارور می‌شود. دلیل تنوع گونه‌ای محدود در شاخه‌های فرعی را می‌توان در موارد زیر جستجو کرد: (۱) یوتلیسم در ۶۵.۷ درصد شاخه‌های فرعی، (۲) وجود ۲۱.۶ درصد کلونی‌ها، (۳) ۶.۴ درصد بکرزاها و (۴) ۱.۲ درصد هرمافرودیت‌های خودبارور. وجود جنسی مجزا (Gonochorism) به ناچار نیازمند تحرک برای یافتن جفت است. ترکیب تحرک پایین و وجود جنسی مجزا، از پلاکوzoa تا شاخه‌های فرعی دارای هموسل، تنوع را محدود کرده است.

The 26 recognized minor phyla comprise aberrant clades, as most of them terminate as blind offshoots. Untied from the discussion on their phylogenesis of minor phyla, this book is largely devoted, for the first time, to aspects of reproduction and development in minor phyletics. The minor phyla are not as speciose (1,795 species/phylum) as the major phyla (157,066 species/phylum) are. The accumulation of deleterious genes causes inbreeding depression among progenies arising from parthenogenesis, clonal multiplication and selfing hermaphrodites. The reason for the limited species diversity in minor phyla is traced to (i) eutelism in 65.7% of minor phyletics and (ii) existence of 21.6% clonals, (iii) 6.4% parthenogens and (iv) 1.2% selfing hermaphroditism. Gonochorism obligately requires motility to search for a mate. The combination of low motility and gonochorism from Placozoa to hemocoelomatic minor phyla has limited diversity to