خودِ به‌یادآورده ۲۰۱۰
Remembered Self 2010

در کتاب *خودِ به یاد آورده شده*، جفرسون اِی. سینگر و پیتر سالووی به شکلی قانع‌کننده استدلال می‌کنند که خاطرات، پنجره‌ای مهم به داستان زندگی فرد هستند و خلق‌وخوها، انگیزه‌ها و الگوهای فکریِ خاصِ او را آشکار می‌سازند. نویسندگان با استفاده از شواهد تجربی، مطالب بالینی و مثال‌هایی از ادبیات، دیدگاهی تازه درباره نقش حافظه در روانشناسی شخصیت و روانشناسی بالینی ارائه می‌دهند.

برخلاف رویکرد روانکاوی سنتی به حافظه، که بر آنچه فراموش می‌شود تمرکز دارد، سینگر و سالووی با تأکید بر آنچه به یاد می‌ماند، به شیوه‌ای جدید و متفاوت به حافظه می‌پردازند. نظریه جسورانه و جدید آن‌ها درباره حافظه و خود، هم جامع است و هم دست‌یافتنی.

In The Remembered Self, Jefferson A. Singer and Peter Salovey persuasively argue that memories are an important window into one’s life story, revealing characteristic moods, motives, and thinking patterns. Through experimental evidence, clinical case material, and examples from literature, the authors offer a fresh perspective on the role of memory in personality and clinical psychology.

Unlike the conventional psychoanalytic approach to memory, which concentrates on what is forgotten, Singer and Salovey treat memory in a new and different way with an emphasis on what is remembered. Theirs is a bold new theory of memory and self that is both comprehensive and accessible.