تأملاتی در روان‌شناسی خود (احیای روان‌شناسی) ۲۰۱۴
Reflections on Self Psychology (Psychology Revivals) 2014

کتاب *تأملاتی بر روان‌شناسی خود* که نخستین بار در سال 1983 منتشر شد، سیر تحول یک ابتکار عمل قدرتمند در جهت تغییر نظریه و عملکرد روانکاوی و نیز ارزیابی این ابتکار را به ثبت می‌رساند. این کتاب، گفتگویی را ارائه می‌دهد که در سمپوزیوم بوستون در سال 1980 بین طرفداران پرشور روان‌شناسی خود، منتقدان به همان اندازه پرانرژی و بسیاری از شرکت‌کنندگان بین این مواضع قطبی شکل گرفت.

این کتاب تلاش می‌کند تا نه تنها محتوای آنچه در بوستون ارائه، بررسی و ارزیابی شد را در صفحات خود ثبت کند، بلکه حسی از مردم، حدود 1000 نفر، که ایده‌های خود را در داخل و خارج از جایگاه سخنرانی تبادل کردند – و روحیه قابل توجه پرسشگری باز که به این روند جان بخشید را نیز به تصویر بکشد.

کتاب، مانند خود جلسه، برای بررسی چهار موضوع سازماندهی شده است: تحول خود: پژوهش‌های نوزادی؛ پیامدهای روان‌شناسی خود برای عملکرد روانکاوی؛ روان‌شناسی خود و روان‌درمانی؛ و پیامدهای روان‌شناسی خود برای نظریه روانکاوی. بخش پایانی کتاب به مقاله‌ای از هاینز کوهوت اختصاص دارد که پاسخی یکپارچه به مسائل و انتقاداتی که در طول سمپوزیوم مطرح شد، ارائه می‌کند. این مقاله، اگرچه بر اساس پاسخ‌های بداهه کوهوت در مراحل مختلف جلسه است، اما در نسخه مکتوب خود، بیانی منسجم، با دقت تجدید نظر شده و ویرایش شده است که در دوره آرامش پس از جلسه و قبل از مرگ زودهنگام کوهوت تهیه شده است.

Originally published in 1983, Reflections on Self Psychology records the development of a powerful initiative to alter psychoanalytic theory and practice, and an evaluative questioning of this initiative. It presents a dialogue that developed at the Boston Symposium of 1980 between vigorous proponents of self psychology, equally energetic critics, and many participants between these polar positions.

This book attempts to capture within its pages not only the content of what was presented, explored, and evaluated in Boston, but also a sense of the people, about 1,000 strong, who exchanged their ideas on and off the podium – and the remarkable spirit of open inquiry that invigorated these proceedings.

The book, as was the meeting, is organized to explore four subjects: the development of the self: infant research; the implications of self psychology for psychoanalytic practice; self psychology and psychotherapy; and the implications of self psychology for psychoanalytic theory. The final section of the book is devoted to an essay by Heinz Kohut that provides an integrated response to the issues and criticisms raised in the course of the symposium. This essay while based on extemporaneous responses by Kohut during different phases of the meeting, is, in its written version, a cohesive, carefully revised, and edited statement prepared in the mellowing period following the meeting and before Kohut’s untimely death.