بازخوانی روانکاوی ۲۰۱۴
Rediscovering Psychoanalysis 2014

برنده‌ی جایزه‌ی هاسکل نورمن برای دستاورد برجسته در روانکاوی در سال ۲۰۱۰!

کتاب «بازآفرینی روانکاوی» نشان می‌دهد چگونه یک روانکاو، با توجه به شیوه‌های تفکر، احساس و واکنش‌های منحصربه‌فرد خود در برابر بیماران، می‌تواند «سبک» خاص خود را در روانکاوی ایجاد کند؛ شیوه‌ای از عمل که فرآیندی زنده است و تا حد زیادی از شخصیت و تجربه‌ی خود تحلیلگر نشأت می‌گیرد.

این کتاب، بازآفرینی روانکاوی را از چهار منظر مورد بررسی قرار می‌دهد که از تجربه‌ی نویسنده به عنوان یک درمانگر، یک سوپروایزر، یک مدرس و یک خواننده‌ی روانکاوی نشأت می‌گیرند. توماس اوگدن، ابتدا تجربه‌ی خود از خلق مجدد روانکاوی را در قالب «گفتگو-به‌مثابه‌ی-رویاپردازی» در جلسه‌ی تحلیل ارائه می‌کند؛ سپس به بررسی سوپروایزی و تدریس روانکاوی به شیوه‌ای می‌پردازد که مختص به فرد و منحصربه‌فرد برای هر سوپروایزی و گروه سمینار باشد. اوگدن در ادامه، به بازآفرینی روانکاوی در این کتاب ادامه می‌دهد؛ چرا که او به سلسله‌ی خوانش‌های دقیق خود از آثار برجسته‌ی روانکاوی ادامه می‌دهد. در اینجا، او از طریق بررسی، تشریح و گسترش آثار بایون، لووالد و سرلز، مشارکت‌های نظری بدیعی ارائه می‌دهد.

توماس اوگدن در سرتاسر این متن، راه‌هایی را برای احیا و بازآفرینی تبادل بین تحلیلگر و بیمار در هر جلسه ارائه می‌دهد و این کتاب را به یک اثر ضروری برای روانکاوان، روان‌درمانگران و سایر خوانندگان علاقه‌مند به روانکاوی تبدیل می‌کند.

Winner of the 2010 Haskell Norman Prize for Outstanding Achievement in Psychoanalysis!

Rediscovering Psychoanalysis demonstrates how, by attending to one’s own idiosyncratic ways of thinking, feeling, and responding to patients, the psychoanalyst can develop a “style” of his or her own, a way of practicing that is a living process originating, to a large degree, from the personality and experience of the analyst.

This book approaches rediscovering psychoanalysis from four vantage points derived from the author’s experience as a clinician, a supervisor, a teacher, and a reader of psychoanalysis. Thomas Ogden begins by presenting his experience of creating psychoanalysis freshly in the form of “talking-as-dreaming” in the analytic session; this is followed by an exploration of supervising and teaching psychoanalysis in a way that is distinctly one’s own and unique to each supervisee and seminar group. Ogden goes on to rediscover psychoanalysis in this book as he continues his series of close readings of seminal analytic works. Here, he makes original theoretical contributions through the exploration, explication, and extension of the work of Bion, Loewald, and Searles.

Throughout this text, Thomas Ogden offers ways of revitalizing and reinventing the exchange between analyst and patient in each session, making this book essential reading for psychoanalysts, psychotherapists, and other readers with an interest in psychoanalysis.