نویسندگی مخاطب‌محور برای رسانه‌های دیجیتال ۲۰۱۶
Readercentric Writing for Digital Media 2016

این کتاب رویکردی کاملاً نو به نوشتن و ارزیابی نوشته‌ها در رسانه‌های دیجیتال ارائه می‌دهد. این رویکرد بر این باور است که نظریه‌ی کاربردپذیری ابزارهای کمی برای ارزیابی محتوا در اختیار می‌گذارد، زیرا این نظریه تنها یک نوع نگارش را در اینترنت فرض می‌کند. نویسنده سه مدل را پیشنهاد می‌کند: کاربرمحور (مدل کاربردپذیری)، ترغیب‌محور (تشویق خواننده به ماندن و متقاعد شدن – مانند تبلیغات دوربین‌های Canon) و کیفیت‌محور (تشویق خواننده به ماندن و یادگیری یا سرگرم شدن به دلیل کیفیت نگارش – مانند NASA.gov و YouTube).

این کتاب که برای نویسندگان حرفه‌ای و دانشجویان نویسندگی طراحی شده است، یک معیار ارزیابی برای نگارش در رسانه‌های دیجیتال ارائه می‌دهد، اما مهم‌تر از آن، یک معیار ارزیابی و واژگان تخصصی برای شناسایی و توضیح مشکلات موجود در متون فعلی فراهم می‌کند. اینترنت به مجموعه‌ای ناهمگون از محتوای کپی و چسبانده‌شده تبدیل شده است، که اغلب توسط افراد غیرنویسنده برای پر کردن فضا بدون هیچ دلیل خاصی یا توسط رایانه‌ها بدون نظارت انسانی (به عنوان مثال، Amazon.com) قرار داده می‌شوند. از آنجایی که این قطعه‌ها معمولاً مرتبط با موضوع هستند (اما اغلب برای هدف یا مخاطب اشتباه)، نویسندگان حرفه‌ای در شناسایی مشکلات و حتی در توضیح آن‌ها با مشکل مواجه می‌شوند. یافتن ابزاری موثر برای شناسایی و توضیح مشکلات محتوای دیجیتال، به ویژه با توجه به مبارزه‌ی روزافزون نویسندگان با پیچیدگی‌های رو به رشد سیستم‌های اطلاعاتی پیچیده (سیستم‌هایی که محتوای خود را با کمترین دخالت انسانی ایجاد و مدیریت می‌کنند)، به یک مسئله‌ی بسیار مهم تبدیل می‌شود. توانایی نگاه کردن به یک متن و بلافاصله تشخیص اینکه مشکل‌دار است، یک مهارت مهم است که در تعداد شگفت‌انگیزی از نویسندگان حرفه‌ای وجود ندارد.

This book presents an altogether new approach to writing and evaluating writing in digital media. It suggests that usability theory provides few tools for evaluating content, because usability theory assumes only one kind of writing on the Internet. The author suggests three models: user-centric (usability model), persuasion-centric (encouraging the reader to linger and be persuaded–Canon camera ads), and quality-centric (encouraging the reader to linger and learn or be entertained because of the quality of the writing–NASA.gov and YouTube).

Designed for professional writers and writing students, this text provides a rubric for writing in digital media, but more importantly, it provides a rubric and vocabulary for identifying and explaining problems in copy that already exists. The Internet has become a pastiche of cut-and-paste content, often placed by non-writers to fill space for no particular reason or by computers with no oversight from humans (e.g., Amazon.com). Because these snippets are typically on topic (but often for the wrong purpose or audience), professional writers have difficulty identifying the problems and an even harder time explaining them. Finding an effective tool for identifying and explaining problems in digital content becomes a particularly important problem as writers increasingly struggle with growing complications in complex information systems (systems that create and manage their own content with little human intervention). Being able to look at a body of copy and immediately see that it is problematic is an important skill that is lacking in a surprising number of professional writers.