عقلانیت و استدلال ۲۰۱۳
Rationality and Reasoning 2013

این کتاب به بررسی یک парадоکس آشکار در روان‌شناسی تفکر می‌پردازد. از یک سو، انسان‌ها گونه‌ای بسیار موفق هستند. از سوی دیگر، بزرگسالان باهوش در مطالعات آزمایشگاهی استدلال و تصمیم‌گیری، اشتباهات و سوگیری‌های متعددی از خود نشان می‌دهند. در مورد پیامدهای این مطالعات برای عقلانیت انسان، بحث‌های زیادی بین فلاسفه و روان‌شناسان درگرفته است.

نویسندگان استدلال می‌کنند که این بحث با سردرگمی بین دو مفهوم متمایز همراه است: (الف) عقلانیت شخصی (عقلانیت1). ایوانز و اور استدلال می‌کنند که مردم از درجه بالایی از عقلانیت1 برخوردارند، اما ظرفیت محدودی برای عقلانیت2 دارند.

این کتاب، ادبیات روان‌شناختی مربوط به استدلال و تصمیم‌گیری را دوباره تفسیر می‌کند و نشان می‌دهد که بسیاری از خطاهای هنجاری، بر اساس استانداردهای انتزاعی، بازتاب عملکرد فرایندهایی هستند که به‌طور معمول به دستیابی به اهداف عادی کمک می‌کنند. موضوعات مورد بحث شامل اثرات مرتبط در استدلال و تصمیم‌گیری، تأثیر باورهای قبلی بر تفکر، و این استدلال است که استدلال ظاهراً غیرمنطقی می‌تواند منعکس‌کننده تصمیم‌گیری کارآمد باشد.

نویسندگان همچنین به مسئله شایستگی قیاسی می‌پردازند – اینکه آیا مردم آن را دارند یا نه، و چه مکانیسمی می‌تواند آن را توضیح دهد. با پیشرفت کتاب، تأکید بیشتری بر نظریه فرآیند دوگانه تفکر نویسندگان داده می‌شود، که در آن تمایز بین سیستم‌های شناختی ضمنی و صریح توسعه می‌یابد. استدلال می‌شود که بخش زیادی از ظرفیت انسان برای عقلانیت1 در فرآیندهای شناختی ضمنی سرمایه‌گذاری می‌شود، که منعکس‌کننده هر دو مکانیسم ذاتی و یادگیری محدود شده از نظر زیستی است. با این حال، نویسندگان در ادامه استدلال می‌کنند که انسان‌ها همچنین دارای یک سیستم تفکر صریح هستند که زیربنای ظرفیت منحصر به فرد – هرچند محدود – آن‌ها برای عقلانیت است.

This book addresses an apparent paradox in the psychology of thinking. On the one hand, human beings are a highly successful species. On the other, intelligent adults are known to exhibit numerous errors and biases in laboratory studies of reasoning and decision making. There has been much debate among both philosophers and psychologists about the implications of such studies for human rationality. The authors argue that this debate is marked by a confusion between two distinct notions: (a) personal rationality (rationality1 Evans and Over argue that people have a high degree of rationality1 but only a limited capacity for rationality2. The book re-interprets the psychological literature on reasoning and decision making, showing that many normative errors, by abstract standards, reflect the operation of processes that would normally help to achieve ordinary goals. Topics discussed include relevance effects in reasoning and decision making, the influence of prior beliefs on thinking, and the argument that apparently non-logical reasoning can reflect efficient decision making. The authors also discuss the problem of deductive competence – whether people have it, and what mechanism can account for it. As the book progresses, increasing emphasis is given to the authors’ dual process theory of thinking, in which a distinction between tacit and explicit cognitive systems is developed. It is argued that much of human capacity for rationality1 is invested in tacit cognitive processes, which reflect both innate mechanisms and biologically constrained learning. However, the authors go on to argue that human beings also possess an explicit thinking system, which underlies their unique – if limited – capacity to be rational.