روان درمانی برای خانواده ها پس از آسیب مغزی ۲۰۱۴
Psychotherapy for Families after Brain Injury 2014

آسیب مغزی، چه ناشی از بیماری باشد، چه حادثه یا واقعه، نیازمند منابع چند سطحی برای بیمار و مراقبت و حمایت بیرونی قابل توجهی است. هنگامی که بهبودی به دلیل افسردگی، خشم، اندوه یا آشفتگی به حاشیه رانده می شود، اعضای خانواده و شبکه حمایتی نقش های حیاتی ایفا می کنند و به راهنمایی و مداخلات درمانی دلسوزانه خود نیاز دارند.

روان درمانی برای خانواده ها پس از آسیب مغزی چارچوب های نظری و تکنیک های التقاطی را برای کارآمدی با بیماران بزرگسال و خانواده هایشان در مراحل اولیه، فعال و پس از درمان توانبخشی ارائه می کند. این مرجع عملی، نقش ها و روابط شبکه حمایتی را در تعامل با عزیزشان روشن می کند و به احساسات ویرانگر و درک شدنی و گاهی از مسیر خارج کننده و ناملایمات روانی-اجتماعی می پردازد. این محتوا آموزش روانی و تمرین های هدایت شده را ترویج می کند، “نکات مفید” و ابزارهای مقابله ای را مشخص می کند و منابع چندرسانه ای را برای غلبه بر موانع ارائه می دهد. ساختارهای آگاهی، پذیرش و واقع گرایی برای همه طرف ها در سراسر متن بافته شده اند، همراه با ایده هایی برای افزایش تعهد، سازگاری، مثبت اندیشی، امید و پایداری شبکه حمایتی. گزیده های موردی، نقل قول های آموزنده از مراقبین و نکات مشاوره بالینی در تجزیه و تحلیل این و سایر موضوعات با جزئیات برجسته کمک می کنند:

* تاثیر آسیب مغزی بر اعضای مختلف خانواده.
* مضامین درمانی در جلسات اولیه خانوادگی.
* خانواده درمانی برای آسیب مغزی متوسط تا شدید، ضربه مغزی و سندرم پس از ضربه مغزی.
* خانواده درمانی پس از آسیب مغزی ارگانیک: سکته مغزی، آنوکسی، تومور، اختلالات تشنجی.
* درمان گروهی خانوادگی در طول توانبخشی فعال.
* ملاحظات پایان زندگی و هستی گرایانه و جنبه های مثبت مراقبت.
* گروه درمانی پس از مراقبت برای نیازهای بلندمدت.

رویکرد عملی نشان داده شده در روان درمانی برای خانواده ها پس از آسیب مغزی کار پرزحمت طیف وسیعی از متخصصان، از جمله متخصصان اعصاب و روان، روانشناسان بالینی، روانشناسان توانبخشی، خانواده درمانگران، مشاوران ازدواج و خانواده، روانپزشکان، مشاوران بهداشت رفتاری/روانی، مددکاران اجتماعی بالینی، متخصصان توانبخشی مانند آسیب شناسان گفتار-زبان، فیزیوتراپیست ها و کاردرمانگران، و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در حرفه های یاوری را ارتقا می دهد.

Whether caused by illness, accident, or incident, brain injury requires multi-tiered resources for the patient and considerable external care and support. When recovery is sidelined by depression, anger, grief, or turmoil, family members and the support network have critical roles to play and need their own guidance and compassionate therapeutic interventions.

Psychotherapy for Families after Brain Injury offers theoretical frameworks and eclectic techniques for working effectively with adult patients and their families at the initial, active, and post-treatment phases of rehabilitation. This practical reference clarifies roles and relationships of the support network in interfacing with the loved one and addresses the understandably devastating and sometimes derailing emotions and psychosocial adversities. The content promotes psychoeducation and guided exercises, delineates “helpful hints” and coping tools, and proffers multimedia resources to overcome hurdles. Constructs of awareness, acceptance, and realism for all parties are woven throughout, along with ideas to enhance the support network’s commitment, adjustment, positivity, hope, and longevity. Case excerpts, instructive quotes from caregivers, and nuggets of clinical advice assist in analyzing these and other topics in salient detail:

• The impact of brain injury on different family members.
• Treatment themes in early family sessions.
• Family therapy for moderate to severe brain injury, concussion, and postconcussion syndrome.
• Family therapy after organic brain injury: stroke, anoxia, tumor, seizure disorders.
• Family group treatment during active rehabilitation.
• End-of-life and existential considerations and positive aspects of caregiving.
• Aftercare group therapy for long-term needs.

The hands-on approach demonstrated in Psychotherapy for Families after Brain Injury will enhance the demanding work of a range of professionals, including neuropsychologists, clinical psychologists, rehabilitation psychologists, family therapists, marriage and family counselors, psychiatrists, behavioral/mental health counselors, clinical social workers, rehabilitation specialists such as speech-language pathologists, physical, and occupational therapists, and graduate students in the helping professions.