روان‌شناسی جنگ بزرگ ۲۰۱۸
Psychology of the Great War 2018

آغاز جنگ جهانی اول، فروپاشی تصورات سوسیالیستی درباره‌ی همبستگی طبقاتی را رقم زد و بر قدرت پایدار ناسیونالیسم مهر تأیید زد. کارگران جهان متحد نشدند، بلکه به جان یکدیگر افتادند و همنوعان خود را در خونین‌ترین جنگ تاریخ تا آن زمان، سلاخی کردند. تلاش‌های بسیاری برای تبیین شروع جنگ در سال 1914 صورت گرفته است، اما معدود تلاش‌هایی از دیدگاهی به این نزدیکیِ دیدگاه لِ بون. او به بررسی سوالاتی از این دست می‌پردازد که چرا محققان آلمانی سعی در انکار تقصیر آشکار آلمان در جنگ داشتند، و چه چیزی عزم راسخ ارتش فرانسه را برای استقامت در برابر مشکلات بی‌سابقه توضیح می‌دهد.

لِ بون برای پاسخ به چنین سوالاتی، پاسخ‌هایی را بر اساس اصولی بنا می‌کند که به خوبی در بدنه‌ی بزرگتر آثارش بیان شده‌اند. او با نشان دادن اینکه چگونه اصول روان‌شناختی، هم علل ننگ‌آوریِ دانشگاهیان آلمانی و هم ریشه‌های دلاوری فرانسوی را به شکل قانع‌کننده‌تری توضیح می‌دهند، ماهیت بحث را تغییر می‌دهد. او که متقاعد شده بود تنها روان‌شناسی می‌تواند رفتار جمعی را روشن کند، تفسیرهای صرفاً اقتصادی یا سیاسی را به عنوان تفسیرهایی نادرست و ناکافی رد می‌کند، دقیقاً به این دلیل که آنها قادر به درک نقش روان‌شناسی در رفتار جمعی دولتمردان ملی، محققان برجسته و سربازان عادی نیستند.

«روان‌شناسی جنگ بزرگ» پلی برای مطالعه‌ی هم رفتار جمعیت و هم رفتار میدان جنگ فراهم می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه افراد عادی توسط رویدادهای بزرگ به وحشی تبدیل می‌شوند. این عنصر در تفکر لِ بون بر تفکر ژرژ سورل تأثیر گذاشت، زیرا او همین پدیده را در کسانی که در اعتصابات و انقلاب‌های عمومی شرکت داشتند، دیده بود. و در دوره‌ای بعد و زمینه‌ای متفاوت، هانا آرنت به این ظرفیت عجیب و غریب افراد عادی برای تبدیل شدن به فوق‌العاده، نام «ابتذال شرارت» را داد. این کتاب برای نظریه‌پردازان اجتماعی، روانشناسانی که به رفتار گروهی علاقه‌مندند و مورخان این دوره، جالب خواهد بود.

The outbreak of World War I saw the collapse of socialist notions of class solidarity and reaffirmed the enduring strength of nationalism. The workers of the world did not unite, but turned on one another and slaughtered their fellows in what was then the bloodiest war in history. There have been many efforts to explain the outbreak of war in 1914, but few from so intimate a perspective as LeBon’s. He examines such questions as why German scholars tried to deny Germany’s obvious guilt in the war, and what explained the remarkable resolve of the French army to persevere in the face of unprecedented adversity.

To such questions, LeBon proposes answers built upon principles well articulated in the larger body of his work. He transforms the character of the debate by demonstrating how psychological principles explain more persuasively both the causes of German academic ignominy and the origins of French valor. Convinced as he was that only psychology could illuminate collective behavior, LeBon dismisses purely economic or political interpretations as ill-conceived and inadequate precisely because they fail to appreciate the role of psychology in the collective behavior of national statesmen, prominent scholars, and ordinary soldiers.

The Psychology of the Great War provides a bridge to study both crowd behavior and battlefield behavior by illustrating how ordinary people are transformed into savages by great events. This element in LeBon’s thinking influenced Georges Sorel’s thinking, as he had seen the same phenomenon in those who participated in general strikes and revolutions. And in a later period and different context, Hannah Arendt gave this strange capacity of the ordinary to be transformed into the extraordinary the name “banality of evil.” The book will be of interest to social theorists, psychologists concerned with group behavior, and historians of the period.