روانکاوی با سایکوز روبرو می‌شود ۲۰۱۹
Psychoanalysis Meets Psychosis 2019

کتاب «روانکاوی با سایکوز روبرو می‌شود» یک بازنگری اساسی در نظریه روانکاوی بیماری‌های روانی حاد، از جمله اسکیزوفرنی، ارائه می‌دهد. فروید بر این باور بود که سایکوز نتیجه ناتوانی تعیین‌شده بیولوژیکی در دستیابی و حفظ یک سازمان ذهنی نرمال یا نوروتیک است. مایکل رابینز در عوض پیشنهاد می‌کند که سایکوز پیامد یک مسیر رشدی متفاوت است. ذهن آگاه به دو روش کیفی متفاوت عمل می‌کند: تفکر ذهنی بدوی و تفکر بازتابی بازنمودی. سایکوز نتیجه تداوم یک فرایند ذهنی بدوی است که در نوزادی سازگارانه است، اما در موقعیت‌های بعدی نه مناسب است و نه سازگار.

در بخش اول، رابینز توضیح می‌دهد که چگونه مدل پزشکی سایکوز زیربنای رویکرد فعلی هم روانپزشکی و هم روانکاوی است، علی‌رغم این واقعیت که علوم اعصاب نتوانسته‌اند فرضیه اساسی ارگانیک این مدل را تأیید کنند. در بخش دوم، رابینز دو مدل از سایکوز فروید را بررسی می‌کند که مبتنی بر فرض ناتوانی سرشتی در ایجاد یک ذهن نرمال یا نوروتیک هستند. نظریه‌های نسل‌های بعدی تحلیلگران بیشتر سوگیری‌های دو مدل فروید را تکرار کرده‌اند، به طوری که روانکاوی، سایکوزها را فراتر از دامنه خود در نظر می‌گیرد. در بخش سوم، رابینز پیشنهاد می‌کند که سایکوزها نتیجه اختلالات در مرحله دلبستگی-جدایی رشد هستند که منجر به تداوم ناسازگارانه شکلی بدوی از فعالیت ذهنی مرتبط با فرآیند اولیه فروید می‌شود. در نهایت، در بخش چهارم، رابینز یک رویکرد روانکاوانه به درمان را بر اساس مدل خود شرح می‌دهد. این کتاب به طور غنی با مطالب برگرفته از فعالیت بالینی رابینز مصور شده است.

کتاب «روانکاوی با سایکوز روبرو می‌شود» این پتانسیل را دارد که قرن‌ها بیگانگی بین جامعه و افراد سایکوتیک را از بین ببرد. این کتاب درکی از بیماری روانی حاد ارائه می‌دهد که نه تنها برای روانکاوان، بلکه برای همه متخصصان بهداشت روان، بدیع و الهام‌بخش خواهد بود.

Psychoanalysis Meets Psychosis proposes a major revision of the psychoanalytic theory of the most severe mental illnesses including schizophrenia. Freud believed that psychosis is the consequence of a biologically determined inability to attain and sustain a normal or neurotic mental organization. Michael Robbins proposes instead that psychosis is the outcome of a different developmental pathway. Conscious mind functions in two qualitatively different ways, primordial conscious mentation and reflective representational thought, and psychosis is the result of persistence of a primordial mental process, which is adaptive in infancy, in later situations in which it is neither appropriate nor adaptive.

In Part I Robbins describes how the medical model of psychosis underlies the current approach of both psychiatry and psychoanalysis, despite the fact that neuroscience has failed to confirm the model’s basic organic assumption. In Part II Robbins examines two of Freud’s models of psychosis that are based on the assumption of a constitutional inability to develop a normal or neurotic mind. The theories of succeeding generations of analysts have for the most part reiterated the biases of Freud’s two models, so that psychoanalysis considers the psychoses beyond its scope. In Part III Robbins proposes that the psychoses are the result of disturbances in the attachment-separation phase of development, leading to maladaptive persistence of a primordial form of mental activity related to Freud’s primary process. Finally, in Part IV Robbins describes a psychoanalytic approach to treatment based on his model. The book is richly illustrated with material from Robbins’ clinical practice.

Psychoanalysis Meets Psychosis has the potential to undo centuries of alienation between society and psychotic persons. The book offers an understanding of severe mental illness that will be novel and inspiring not only to psychoanalysts but to all mental health professionals.