پلی میالژیا روماتیکا و آرتریت سلول های غول آسا ۲۰۱۷
Polymyalgia Rheumatica and Giant Cell Arteritis 2017

در این تک نگاری حاضر، ما دیدگاه های روزآمد را در مورد پلی میالژی روماتیسمی و آرتریت سلول غول آسا ارائه می دهیم. هر دو بیماری مختص سنین بالا هستند و میزان بروز آن ها با افزایش سن، افزایش می یابد. هر دو بیماری نه تنها برای متخصصان روماتولوژی، متخصصان سالمندان، چشم پزشکان یا متخصصان مغز و اعصاب، بلکه برای پزشکان عمومی نیز حائز اهمیت هستند. تشخیص زودهنگام و درمان سریع، عمدتاً با گلوکوکورتیکوئیدها می تواند یکی از ارزشمندترین حواس، یعنی بینایی را نجات دهد. آسیب به سایر اندام ها (قلب، آئورت، عروق کرونر، کبد، ریه ها، کلیه ها) که توسط شریان های مبتلا به سندرم ایسکمیک در زمینه آرتریت سلول غول آسا خون رسانی می شوند نیز عواقب جدی به همراه دارد. تشخیص دیررس آرتریت سلول غول آسا می تواند پیامدهای مرگباری برای بیماران مبتلا داشته باشد. این یک واقعیت است که جمعیت انسانی در حال پیر شدن است. بنابراین، باید توجه بیشتری نه تنها به تشخیص، روند بالینی و درمان بیماری های روماتیسمی در سالمندان، بلکه به مکانیسم های ژنتیکی، ایمونولوژیک، اندوکرینولوژیک، کرونوبیولوژیک و روش های تشخیصی پیشرفته آن ها نیز معطوف شود. من متقاعد شده ام که تحقیقات بین رشته ای در مورد این بیماری ها به ما این امکان را می دهد که در آینده بیماری های روماتیسمی را حتی سریع تر و موثرتر تشخیص داده و درمان کنیم.

In the present monograph, we offer current insights into polymyalgia rheumatica and giant cell arthritis. Both diseases are typical for advanced age, and their incidences increase with aging. Both diseases are a center point of interest not only for rheu- tologists, gerontologists, ophthalmologists or neurologists, but also for general prac- tioners. Early diagnosis and rapid treatment, mainly with glucocorticoids can save one of the most precious senses-vision. Damage to other organs (heart, aorta, co- nary arteries, liver, lungs, kidneys), which are supplied by the arteries affected by ischemic syndrome in the setting of giant cell arthritis, has serious consequences as well. Late diagnosis of giant cell arthritis can have fatal consequences for affected patients. It is a matter of fact that the human population is aging. Therefore, more attention has to be paid not only to diagnosis, clinical course and treatment of rheumatic d- eases in elderly, but also to their genetic, immunologic, endocrinologic, chronobiologic mechanisms, and state-of-the-art diagnostic modalities. I am convinced that the int- disciplinary research of the diseases will allow us to diagnose and treat the rheumatic diseases even faster and more effectively in the future.