پلاستیک ۲۰۱۱
Plastic 2011

پلاستیک دنیای مدرن را ساخت. بدون کلاه‌های ایمنی دوچرخه، کیسه‌های پلاستیکی، مسواک‌ها و ضربان‌سازهای قلب، کجا بودیم؟ اما پس از یک قرن دلدادگی به پلاستیک، کم‌کم متوجه می‌شویم که رابطه‌ی چندان سالمی نداریم. پلاستیک‌ها از سوخت‌های فسیلی رو به اتمام استفاده می‌کنند، مواد شیمیایی مضر را به بیرون نشت می‌دهند، مناظر طبیعی را آلوده می‌کنند و حیات دریایی را نابود می‌سازند. همان‌طور که روزنامه‌نگار، سوزان فرینکل، در این کتاب جذاب و روشنگر اشاره می‌کند، ما به نقطه‌ی بحرانی نزدیک می‌شویم. ما در دهه‌ی گذشته به اندازه‌ی کل قرن بیستم پلاستیک تولید کرده‌ایم. در این مواد غرق شده‌ایم و باید شروع به گرفتن تصمیمات دشواری کنیم.

فرینکل با ترکیبی از حکایات جذاب و تحلیل، ابزارهای مورد نیاز را در اختیار ما قرار می‌دهد. او مطالعات علمی و داده‌های اقتصادی را بررسی می‌کند و از چین و سراسر ایالات متحده گزارش می‌دهد تا تأثیر واقعی پلاستیک بر زندگی ما را ارزیابی کند. او داستان خود را از طریق هشت شیء پلاستیکی آشنا بیان می‌کند: شانه، صندلی، فریزبی، کیسه‌ی سرم، فندک یک‌بارمصرف، کیسه‌ی خرید، بطری نوشابه و کارت اعتباری. نتیجه‌گیری او این است: ما نمی‌توانیم در مسیر پلاستیکی خود باقی بمانیم. و مجبور هم نیستیم. *پلاستیک* راه را به سوی یک مشارکت خلاقانه جدید با ماده‌ای نشان می‌دهد که دوست داریم از آن متنفر باشیم اما ظاهراً نمی‌توانیم بدون آن زندگی کنیم.

Plastic built the modern world. Where would we be without bike helmets, baggies, toothbrushes, and pacemakers? But a century into our love affair with plastic, we’re starting to realize it’s not such a healthy relationship. Plastics draw on dwindling fossil fuels, leach harmful chemicals, litter landscapes, and destroy marine life. As journalist Susan Freinkel points out in this engaging and eye-opening book, we’re nearing a crisis point. We’ve produced as much plastic in the past decade as we did in the entire twentieth century. We’re drowning in the stuff, and we need to start making some hard choices. 

Freinkel gives us the tools we need with a blend of lively anecdotes and analysis. She combs through scientific studies and economic data, reporting from China and across the United States to assess the real impact of plastic on our lives. She tells her story through eight familiar plastic objects: comb, chair, Frisbee, IV bag, disposable lighter, grocery bag, soda bottle, and credit card. Her conclusion: we cannot stay on our plastic-paved path. And we don’t have to. Plastic points the way toward a new creative partnership with the material we love to hate but can’t seem to live without.