فلسفه و بحران آب و هوا ۲۰۲۰
Philosophy and the Climate Crisis 2020

این کتاب به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه تاریخ فلسفه می‌تواند ما را به واقعیت جدیدی که بحران آب‌وهوایی به وجود آورده است، رهنمون سازد.

اگر بحران آب‌وهوایی را به عنوان یک بحران عمیقاً اگزیستانسیال درک کنیم، می‌تواند به بررسی نحوه واکنش فیلسوفان گذشته به بحران‌های مشابه در دوران خود کمک کند. این کتاب به بررسی پنج بحران گذشته می‌پردازد که هر کدام شامل شکل منحصر به فردی از تروما جمعی است. این رویدادها – جنگ، اشغال، تبعید، انقلاب علمی و انقلاب سیاسی – فیلسوفان را بر آن داشت تا کل جهان را در اندیشه بازسازی کنند، تا یک متافیزیک بنا کنند. ویلیستون یک نوآوری فکری کلیدی را از هر نظام متافیزیکی استخراج می‌کند:

• اینکه قدرت سیاسی باید با دانش سیستم آب‌وهوایی محدود شود (افلاطون)

• اینکه استدلال اخلاقی و سیاسی باید با مراقبت یا عشق به کل اکولوژیکی آگاه شود (آگوستین)

• اینکه ما باید طراحی تکنوکره را ارتقا دهیم (دکارت)

• اینکه ما باید زمین را به عنوان یک سیستم پیچیده درونی تصور کنیم (اسپینوزا)

• و اینکه ما باید به هر کسی یا هر چیزی – در نهایت خود سیستم زمین – که منافع حیاتی آن تحت تأثیر اثرات تغییرات آب‌وهوایی تهدید می‌شود، حقوق اعطا کنیم (هگل).

کتاب «فلسفه و بحران آب‌وهوایی» برای دانشجویان و پژوهشگران تغییرات آب‌وهوایی، فلسفه و اخلاق محیطی و علوم انسانی محیطی بسیار جالب خواهد بود.

This book explores how the history of philosophy can orient us to the new reality brought on by the climate crisis.

If we understand the climate crisis as a deeply existential one, it can help to examine the way past philosophers responded to similar crises in their times. This book explores five past crises, each involving a unique form of collective trauma. These events—war, occupation, exile, scientific revolution and political revolution—inspired the philosophers to remake the whole world in thought, to construct a metaphysics. Williston distills a key intellectual innovation from each metaphysical system:

• That political power must be constrained by knowledge of the climate system (Plato)

• That ethical and political reasoning must be informed by care or love of the ecological whole (Augustine)

• That we must enhance the design of the technosphere (Descartes)

• That we must conceive the Earth as an internally complex system (Spinoza)

• And that we must grant rights to anyone or anything—ultimately the Earth system itself—whose vital interests are threatened by the effects of climate change (Hegel).

Philosophy and the Climate Crisis will be of great interest to students and scholars of climate change, environmental philosophy and ethics and the environmental humanities.