سیاستِ پرداخت به ازای بازی: چگونه پول دموکراسی آمریکایی را تعریف می‌کند ۲۰۱۶
Pay-to-Play Politics: How Money Defines the American Democracy 2016

همه‌ی افراد، از هیلاری کلینتون تا برنی سندرز و تد کروز، از نقش فاسدکننده‌ی پول در سیاست شکایت دارند، اما پول، مایه‌ی حیات بقای سیاسی آن‌هاست. مردم نیز از سیاستِ پول‌های کلان بیزارند، با این وجود، مرتباً ثروتمندترین نامزدها را برای تصدی مناصب انتخاب می‌کنند. هدف این کتاب، آشتی دادن این موضوع است که چگونه – برخلاف خواسته‌ی بسیاری از مردم – ارتباط بین پول و سیاست، به تعریف‌کننده‌ی دموکراسی آمریکایی تبدیل شده است.

هیث براون، با بررسی این موضوع از دیدگاه مردم، دادگاه‌ها، بنگاه‌های بزرگ اقتصادی، کنگره و ریاست‌جمهوری، استدلال می‌کند که پول اغلب می‌تواند برای فرآیند سیاسی مضر باشد، اما نه همیشه به شیوه‌هایی که انتظار داریم یا به شیوه‌هایی که بتوانیم مستقیماً مشاهده کنیم. پول بیشتر لزوماً ضامن پیروزی در انتخابات، تصویب قوانین یا پیروزی‌های اجرایی نیست، اما پول، به میزان زیادی دسترسی، فرصت و اعتماد سیاسی را تغییر می‌دهد. بدون درک ظریف از ماهیت مشکل، اصلاحات آتی گمراه‌کننده و بی‌نتیجه خواهند بود. سیاست بده‌بستان در پایان، توصیه‌های مشخصی برای اصلاحات ارائه می‌دهد، از جمله راه‌های عملی برای دستیابی به اجماع فراحزبی.

Everyone from Hillary Clinton to Bernie Sanders to Ted Cruz complains about the corrupting role of money and politics, but money is the lifeblood of their political survival. The public, too, deplores big money politics, despite regularly reelecting the richest candidates for office. The purpose of this book is to reconcile how—against many people’s wishes—the connection between money and politics has come to define American democracy.

Examining the issue from the perspective of the public, the courts, big business, Congress, and the presidency, Heath Brown argues that money can often be harmful to the political process, but not always in ways we expect or in ways we can directly observe. More money does not necessarily guarantee electoral, legislative, or executive victories, but money does greatly change political access, opportunity, and trust. Without a nuanced understanding of the nature of the problem, future reforms will be misguided and fruitless. Pay-to-Play Politics concludes by making concrete recommendations for reform, including feasible ways to reach bipartisan consensus.