نقشه‌نگاری مشارکتی ۲۰۱۴
Participatory Mapping 2014

این کتاب به کاربردهای نقشه‌برداری دیجیتال آنلاین، موسوم به مَش‌آپ (یا اپلیکیشن ترکیبی)، و نیز تحلیل شیوه‌های نقشه‌برداری در مناقشات اجتماعی-فنی آنلاین می‌پردازد. فرضیه مطرح‌شده در این کتاب این است که توانایی ایجاد یک نقشه آنلاین، همزمان با شکل‌گیری مخاطبان آنلاین، از یک موضع در بحث و جدل‌های آنلاین پشتیبانی می‌کند.

بخش اول، مطالعه‌ای بر نقشه ارائه می‌دهد:
– ترکیبی از نقشه و استدلال آماری
– پیوند بین نظریه‌های نقشه و نظریه‌های سیستم‌های اطلاعاتی (CIS)
– آخرین تحولات در بررسی نقشه، از سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS) تا نقشه وب.

بخش دوم بر مبنای پیکره‌ای از بیست نقشه “مَش‌آپ” است و تحلیلی تکنو-نشانه‌شناختی ارائه می‌دهد که بر “غلظت میانجی‌گری” آن‌ها در فرآیند ارتباطات در وب تأکید دارد. بدین ترتیب، نقشه به عنوان ابزاری برای “تدبیر امور” در این مراحلِ آفرینش جایگزین می‌شود؛ از داده‌های دیجیتال در نمایش‌شان گرفته، تا توصیفِ ساختِ نقشه به عنوان ابزاری برای ارائه شواهد بصری در مناظرات عمومی، و در نهایت، تحلیلی از واگذاری عمل به کاربران اینترنت.

بخش سوم، به تحلیل این شیوه‌های نقشه‌برداری در مطالعه موردیِ مناقشه بر سر تشعشعات هسته‌ای پس از حادثه نیروگاه فوکوشیما در تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۱۱ می‌پردازد. روش تکنو-نشانه‌شناختیِ به‌کاررفته در این مجموعه نقشه تشعشعات، با تحلیلی از گراف‌های وب، برگرفته از “روش‌های دیجیتال” و نظریه گراف، تکمیل می‌شود؛ تحلیلی که همراه با بررسی مراحل پیشین نقشه‌ها (ایجاد داده‌های گایگر یا بازیابی فایل‌ها به صورت آنلاین)، و همچنین حرکت آن‌ها پس از ساخته شدن نقشه‌ها است.

This book is intended for applications of online digital mapping, called mashups (or composite application), and to analyze the mapping practices in online socio-technical controversies. The hypothesis put forward is that the ability to create an online map accompanies the formation of online audience and provides support for a position in a debate on the Web.

The first part provides a study of the map:
– a combination of map and statistical reason
– crosses between map theories and CIS theories
– recent developments in scanning the map, from Geographic Information Systems (GIS) to Web map.

The second part is based on a corpus of twenty “mashup” maps, and offers a techno-semiotic analysis highlighting the “thickness of the mediation” they are in a process of communication on the Web. Map as a device to “make do” is thus replaced through these stages of creation, ranging from digital data in their viewing, before describing the construction of the map as a tool for visual evidence in public debates, and ending with an analysis of the delegation action against Internet users.
The third section provides an analysis of these mapping practices in the case study of the controversy over nuclear radiation following the accident at the Fukushima plant on March 11, 2011. Techno-semiotic method applied to this corpus of radiation map is supplemented by an analysis of web graphs, derived from “digital methods” and graph theory, accompanying the analysis of the previous steps maps (creating Geiger data or retrieving files online), but also their movement, once maps are made.