خاستگاه و تحول یادآوری: دیدگاه هایی از روان شناسی و علوم اعصاب ۲۰۱۲
Origins and Development of Recollection: Perspectives from Psychology and Neuroscience 2012

توانایی به خاطر سپردن رویدادهای منحصر به فرد و شخصی، در قلب آن چیزی قرار دارد که ما “حافظه” می دانیم. چگونه تجربه زنده بازآفرینی گذشته ما پدیدار می شود؟ سهم این تجربه در تاریخچه زندگی ما چیست؟ این سوالات برای دهه ها ذهن روانشناسان، عصب شناسان و فیلسوفان را به خود مشغول کرده است و موضوع اصلی این مجموعه است. در سال های اخیر، علم حافظه پیشرفت های فوق العاده ای در مفهوم سازی و ارزیابی اشکال مختلف حافظه داشته است. به جای اینکه حافظه را به عنوان یک ساختار یکپارچه در نظر بگیریم، اکنون حافظه از نظر دسته های جداشدنی از ساختارها مورد توجه قرار می گیرد. در حافظه اعلانی، نوعی از حافظه که فرد می تواند آگاهانه به آن دسترسی داشته باشد، ما بین ساختارهای یادآوری و حافظه رویدادی و ساختارهای آشنایی و حافظه معنایی (به ترتیب) تمایز قائل می شویم. مشارکت کنندگان در این مجموعه، روش های جدیدی را برای ارزیابی این انواع حافظه در مطالعاتی مورد بحث قرار می دهند که درک ما از عملکردهای لازم برای یادآوری آگاهانه و زنده را بهبود می بخشند. این کار منجر به افزایش چشمگیری در درک ما از بلوک های سازنده یادآوری و مسیر رشدی آن شده است. این مجموعه همچنین به تحقیقات جدید و هیجان انگیز در مورد مبنای عصبی یادآوری می پردازد. هرگز ارتباط بین مغز و عملکرد تا این حد نزدیک نبوده است. مشارکت کنندگان، مطالعات تصویربرداری عصبی از مغز سالم و بررسی های روان شناختی عصب شناختی از بیمارانی با آسیب مغزی را مرور می کنند که ساختارهای مغزی خاص درگیر در توانایی یادآوری را آشکار می کنند. این ساختارهای مغزی در طول کودکی و نوجوانی دستخوش تغییرات مهم رشدی می شوند که منجر به طرح سوالات و پاسخ هایی در مورد چگونگی آشکار شدن رابطه بین مغز و عملکرد در طول دوره نوزادی، کودکی و نوجوانی می شود.

The ability to remember unique, personal events is at the core of what we consider to be “memory.” How does the vivid experience of reinstatement of our past emerge? What is the contribution of this experience to our life histories? These questions have intrigued psychologists, neuroscientists, and philosophers for decades, and are the subject of this volume. In recent years, the science of memory has made extraordinary progress in the conceptualization and assessment of different forms of memory. Instead of thinking of memory as a monolithic construct, memory is now thought of in terms of dissociable classes of constructs. Within declarative memory, the type of memory that one can consciously access, we make distinctions between the constructs of recollection and episodic memory and the constructs of familiarity and semantic memory (respectively). Contributors to this volume discuss new methods to assess these types of memory in studies that refine our understanding of the functions necessary for conscious and vivid recollection. The work has led to substantial increases in our understanding of the building blocks of recollection and its developmental course. The volume also addresses the exciting new research on the neural basis of recollection. Never before has the connection between brain and function been so close. Contributors review neuroimaging studies of the healthy brain and neuropsychological investigations of patients with brain damage that reveal the specific brain structures involved in the ability to recollect. These brain structures undergo important developmental change during childhood and adolescence, leading to questions—and answers—of how the relationship between brain and function unfolds during the course of infancy, childhood, and adolescence.