اشیاء در هوا: آثار هنری و محیط پیرامون آنها در حدود سال ۱۹۰۰، ۲۰۲۱
Objects in Air: Artworks and Their Outside around 1900 2021

معرفی کتاب اشیاء در هوا: آثار هنری و محیط پیرامون آنها در حدود سال ۱۹۰۰، ۲۰۲۱

مارگارتا اینگرید کریستین، راه هایی را که در حدود سال ۱۹۰۰، مورخین هنر، منتقدین و طراحان رقص، دربارهٔ اثر هنری به عنوان یک شیء واقعی در زمان و مکان واقعی و احاطه شده و به طور روان به بیننده از طریق هوایی که تنفس می کنیم، متصل بود، بررسی می کند. نظریه پردازانی مانند ابی واربورگ، آلوئیس ریگل، رینر ماریا ریلکه و طراح رقص رودولف لابان از علم زمان خود برای بررسی هوا به عنوان فضای مادی اطراف اثر هنری استفاده کردند و “محیط”، “جو” یا “محیط” آن را مشخص کردند. کریستین این مسئله را بررسی می کند که چگونه فضای خارجی اثر هنری به عنوان یک طبقهٔ زیبایی شناسانه به طور مستقل، از مشاهدات رینر ماریا ریلکه مبنی بر اینکه مجسمهٔ رودین “اتمسفری را بازدم می کند” و رنگ های سزان “هوای آرام و ابریشمی” را ایجاد می کنند که اتاق های خالی را که نقاشی ها در آنجا به نمایش گذاشته شده اند، پر می کند، آغاز می شود. نویسندگان یک نظریهٔ اولیهٔ فرم بدون مرز را ایجاد کردند که آنچه کریستین “خارج از مرز” یا توانایی اثر هنری برای منحرف شدن از مرزهای خود و ایجاد فضای خود را توصیف می کرد. اشیائی که از این دیدگاه مشاهده می شوند، گفتمان امروزی و جذاب زیبایی شناسی همدلی، توجه به سوژه های خودآگاه و ایدهٔ اثر هنری مدرنیستی مستقل را پیچیده تر می کنند. به عنوان مثال، کریستین از ما می خواهد تا نصب های فضایی غوطه ور و “محیط هایی” را که از دههٔ ۱۹۶۰ به وجود آمده اند، به طور تاریخی بررسی کنیم و منشأ آنها را در زیبایی شناسی قرن بیستم در نظر بگیریم. در طول این اثر زیبا، کریستین راه هایی را برای ما ارائه می دهد تا روایت های تثبیت شدهٔ زیبایی شناسی و مدرنیسم را بازاندیشی کنیم و به گزینه های جایگزین مراجعه کنیم.

فهرست کتاب:

توضیحات(انگلیسی)

Table of Contents