اختلالات روان پزشکی عصبی ۲۰۱۰
Neuropsychiatric Disorders 2010

در سرتاسر جهان، جوامع با افزایش جمعیت سالمند و به تبع آن، افزایش اختلالات روان پزشکی عصبی روبرو هستند. اختلالات روان پزشکی عصبی، بیماری های عضوی مغز با علائم روان پزشکی هستند، مانند بیماری های آلزایمر و پارکینسون، که باعث اختلال شناختی، از جمله زوال عقل، سندرم فراموشی، و تغییرات شخصیتی-رفتاری می شوند. روان پزشکی عصبی به عنوان یک علم بالینی، هدفش بررسی رابطه متقابل پیچیده بین رفتار و عملکرد مغز از دیدگاه های مختلف، از جمله دیدگاه های روانشناسی، عصب شناسی و روان پزشکی است. این تک نگاری مختصر و به روز، شامل آخرین یافته ها در این زمینه است و شامل فصل هایی در مورد علائم هذیانی، اختلالات خلقی و علائم روان رنجوری، اختلال شناختی، تغییرات رفتاری و شخصیتی، و اخیراً، تغییرات مغزی آشکار شده در بیماران PTSD و در سایکوزهای درون زاد از طریق تصویربرداری عصبی و آسیب شناسی عصبی است. این یافته ها قطعاً حوزه روان پزشکی عصبی را در آینده گسترش خواهند داد و برای متخصصان و همچنین اساتید و کارآموزان در عصب شناسی، روان پزشکی، روان شناسی عصبی، رادیولوژی اعصاب، آسیب شناسی عصبی، فیزیولوژی عصبی، شیمی اعصاب و ژنتیک بالینی بسیار ارزشمند خواهند بود. در نهایت، هدف روان پزشکی عصبی، پیشگیری و کاهش رنج افراد مبتلا به علائم روان پزشکی اختلالات مغزی است.

Around the world societies are facing growing aging populations with the concomitant increase in neuropsychiatric disorders. Neuropsychiatric disorders are organic brain diseases with psychiatric symptoms, as in Alzheimer’s and Parkinson’s diseases, that cause cognitive impairment, including dementia, amnesic syndrome, and personality–behavioral changes. As a clinical science, neuropsychiatry aims to explore the complex interrelationship between behavior and brain function from a variety of perspectives, including those of psychology, neurology, and psychiatry. This concise and updated monograph comprises the latest findings in the field and includes chapters on delusional symptoms, mood disorders and neurotic symptoms, cognitive impairment, behavioral and personality changes, and recently, cerebral alterations revealed in PTSD patients and in endogenous psychoses through neuroimaging and neuropathology. These findings will certainly widen the realm of neuropsychiatry going forward and will prove of great value to specialists as well as to academics and trainees in neurology, psychiatry, neuropsychology, neuroradiology, neuropathology, neurophysiology, neurochemistry, and clinical genetics. Ultimately, neuropsychiatry aims to prevent and reduce the suffering of individuals with the psychiatric symptoms of cerebral disorders.