استعاره و روان‌شناسی خیالی ۲۰۱۷
Metaphor and Imaginal Psychology 2017

«استعاره و روان‌شناسی خیال‌پردازانه: بازتابی هرمسی» نخستین بررسی جامع دربارۀ اهمیت استعاره در روان‌شناسی پسا‌یونگی را ارائه می‌دهد. تصویرسازی آن از شخصیت اسطوره‌ای هرمس به عنوان تجسمی از استعاره، سهمی بدیع در عرصۀ مطالعات استعاره به شمار می‌رود.

پس از ۲۵۰۰ سال تبعید از فلسفه و حوزه‌های مرتبط مطالعاتی، که با اخراج شاعران از دولت‌شهر ایده‌آل توسط افلاطون آغاز شد، استعاره امروزه دوران تجدید حیات خود را تجربه می‌کند. در میان حوزه‌هایی که اهمیت آن به عنوان شیوه‌ای برای دیدن، اندیشیدن و احساس کردن برجسته بوده است، روان‌شناسی کهن‌الگویی، شاید فلسفی‌ترینِ رشته‌های روان‌شناسی، جایگاه ویژه‌ای دارد.

کتاب «استعاره و روان‌شناسی خیال‌پردازانه» با رویکردی پساساختارگرایانه به آثار جیمز هیلمن و دیگر روان‌شناسان کلیدیِ حوزۀ کهن‌الگو، مقایسه‌های روشنگرانه‌ای بین روان‌شناسی کهن‌الگویی و فلسفۀ واسازی ژاک دریدا، نظریه‌پرداز اصلیِ احیای فلسفی استعاره، ترسیم می‌کند.

«استعاره و روان‌شناسی خیال‌پردازانه» با پیوند دادن دو رشته‌ای که در نگاه اول ممکن است ناهمگون به نظر برسند، بر نفوذ استعاره در عقل و عاطفه تأکید می‌کند و استدلالی قانع‌کننده برای منش عطاردگونۀ جهان پُست‌مدرن ما ارائه می‌دهد. این کتاب، علاوه بر اینکه خواندنی ضروری برای درمانگران و نظریه‌پردازانِ فعال در حوزۀ مطالعات پسا‌یونگی است، برای خوانندگان، دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌های نقد ادبی، روان‌شناسی، فلسفه و اسطوره‌شناسی نیز جذاب خواهد بود.

Metaphor and Imaginal Psychology: A Hermetic Reflection provides the first full-length exploration of the significance of metaphor in post-Jungian psychology. Its portrayal of the mythological figure of Hermes as a personification of metaphor marks an original contribution to the field of metaphor studies.

After a 2,500-year exile from philosophy and related areas of study, beginning with Plato’s ejection of the poets from the ideal city-state, metaphor is today experiencing a season of renewal. Among the fields where its significance as a way of seeing, thinking, and feeling has been especially prominent is archetypal psychology, perhaps the most philosophically attuned of psychological disciplines.

Approaching the work of James Hillman and other key archetypal psychologists from a poststructuralist perspective, Metaphor and Imaginal Psychology draws insightful comparisons between archetypal psychology and the deconstructive philosophy of Jacques Derrida, a principle theorist of metaphor’s philosophical resurgence.

By linking two disciplines that might at first appear as strange bedfellows, Metaphor and Imaginal Psychology underscores the influence of metaphor in reason and emotion, and makes a compelling case for the Mercurial ethos of our postmodern world. Aside from representing essential reading for therapists and theorists working in post-Jungian studies, the book will appeal to readers, students and scholars of literary criticism, psychology, philosophy and mythology.